4 Ekim 1977

MEVLANA’yım ben! 

1 Güneşten almayı dilersen, gölgeden kaçayım dersen; uyumda olmaya, gönülden dolmaya çalış, her hale uymaya alış.

2 Sarı ile moru uyumsuz deme, güzel ile çirkini doyumsuz bulma, kar ile korda ayrıya düşme. Sebepleri kement diye kimsenin beline atma. KEREM ALLAH’ımdan. YARATAN’ın GÜCÜ. Cürüm senden. Sebepleri gönlünce yorarsın, cürme düşersin. Dünyaya gelişin değeri; olayları tartışmak değil, olaylardan özele bakmak, ÖZ benliğini bulmak.

3 Kul dilediği olayda, kendine güzellik arar. Dilediği olayda, ‘Acı.’ der tarar. ‘Acı çektiğim.’ dediğin olaya, gelecek günde güleceğini bilirsen, kendini yargılarsın. Her kul geçen günü över, olduğu günde dizini döver. Demek ki olayın acılığı değil, kulunun acilliğidir. Kul olaylara dilediği yönden değil her yönden bakarsa; o zaman düzlüğü bulur.

4 YARATAN’ın kullarında, yaratılış özelliği vardır. Sabırda, özelliğin güzelliği vardır. Sabırdan maksat; olaylara kuldan diye değil ALLAH’ımdan diye bakasın, çemberde dairenin noktasını bulasın. 

5 Ezilenin döküleni olur. Ezilenden değilsin. Doğuşa değil görüşe yer verirsin. Unutma, doğuşta asla hata olmaz. Ama görüşte hatalar olabilir. ALLAH’ımın düzeninde olayları doğuşa-ölüşe göre çözemezsin. Doğuşu-ölüşü ALLAH’ımdan bilenin olaylara kuldan gözü ile bakması görgü hatasıdır. Ne var ki olayları insanlar oldurduğuna göre, hatalı insan değil midir? Elbet insandır. Ne var ki insanın yaptığını gören, gönlünü okuyan da ALLAH’ımdır.

6 Düzene oy verelim, güzeli öyle görelim; tarihten değil, doğadan ibret alalım. Yaratılışın hikmetlerinden. 

7 ‘Adadım ödeyim, MERYEM’den alayım.’ dersin. “Sohbete geleceğim, düzende hayır göreceğim.” dedi MERYEM geldi:

8 “Yumuşak gönlünde oluşturduğun güzelliği, halinde de uygula. ‘MERYEM.’ denir anılırım, ‘Anam.’ dediğini bilirim. Anan ile halleşiriz. görgüde birleşiriz. Gelişim duyguda oluşumuzdandır. Sevgi ile buluşuruz, kaleden kaleye söyleşiriz. Sevgin ile oluşalım, anıldıkta buluşalım. Nerden? YÜCE’nin EMRİNDE’yiz, sevenin gönlündeyiz. ‘Ver.’ dediğini vereyim. Sen de ‘Uy.’ dediğime uyarsan, gönülden hoşnut olurum.

9 Yoğun söyleşiye girdik, emanetinizi MAKAM’a ilettik. ‘YA ALLAH! YA ALLAH! YA ALLAH! Dünyada huzur ver ALLAH!’ deyiniz, duacı olunuz. ALLAH’ım dileyeni görür, dilediğini verir.” dedi, MERYEM yürüdü. 

MEVLANA’yım!

10 Demirden levha, YUVA’dan sayfa açılır, MERYEM sohbetlere gelir. Daha yüce kullarında dilediniz. Ne var ki kapıları açan sizin gönüllerinizdir. ‘GARİB’in göçüne kadar geleceğiz, beraberce vereceğiz.’ dedik. Doğuşu veren ile, duyuşa götürene yol açtık, birbirine bağladık. Yeni olaylara düzen verecek olan, sevgi akımıdır. Kullar arasında dinler-ırklar, ancak sevgi bağı ile birbirine katılır. Yenide yerin var, görevin var. ‘EYVALLAH.’ diyelim, sözü bağlayalım.

ALLAH’a ısmarladık

11 MERYEM resmini verecek.

ALLAH’a ısmarladık

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH