6 Eylül 1981 Buca İzmir

MEVLÂNA’yım ben!

1 'Konuk geldik diyelim, tatlı aşı yiyelim. Sohbet HAK'tan, niyet kuldan, giden yoldan. 'ALLAH'ım şükür.' dedik, hal ile olduk, hal diyenle bulduk, AŞKI ile dolduk.

2 Sefer YUVA'ya açık, seher cümleye. 'Kuyuya indim' diyen, konuya nokta koyandır. Aynayı aldığımız, her sorana verdiğimiz açıktır. Kement atılan her olay, vergiye geçmez; kul verilenden dilediğini seçmez; alaya dahil olan, gün yetmedi diye kaçmaz.

3 “Su içtim kana-kana, AŞKA düştüm yana-yana, O'nu buldum döne-döne. Ak koyun kara koyun, oynanmaz halka oyun" dedi, PİR SULTAN ABDAL söze geldi:

4 “Ben aldım HAK'tan bildim, sen aldın halktan sandın. Değişen nedir? Aynayı tutan değil tutturanın maksududur. 'Kapı açık geleceksin, gönül açık güleceksin' dedi, MEVLANA müjdeledi. (Yuvanın sahibine, a) Konuk olma sahibisin gönül yapının. Kumun yerden çoğaldığı özgü günde yayıldığı bilinir, adımında her tane sayılır. Zaman dursa ak ile kara silinir. Gölgeyi bilmezsen, rüyalar bölünür. RESULÜ'ne varsam, halime dursam, HAK ile BİR'liği bulsam; ne tane ne hane görgümü silmez. Onun için her adımına selam ile giresin. (a’ya mı?) EYVALLAH. 'Kapımı kapatma ALLAH'ım.' diyesin. Elbet gönül kapını. Gönül kapısı açık olanın hane kapısı kapanmaz. ÖZ'de bulduğun, sözde verdiğindir. Her kulun sözü, ÖZ'ünden çekirdektir; muhakkak diktiğini bulur, meyvesini günü geldiğinde alır.

5 ER olsun gür bulsun, görevini gittiği yerde de bilsin. ( Ne gibi?) Daha önce verdik."

MEVLÂNA'yım!

6 Almayı bilen her kulu, görevini nerde olursa olsun sürdürür. Elindeki malzeme, gönlünden gelendir. Yuvanın düzeninde miyyar ararsan, kendinde olanı 'Düzende buldum' deme, YAZAN'dan bil. Bellediğin O değil, O'ndan gelendir. O senin ile senden değil, sen O'nun ile O'ndansın. 'Gel.' diyene uyarsam, gönlümde olanı duyarım; 'OL.' diyene uyarsam, YAZAN'dan bilirim. 'OL.' diyen elbet RABB'imdir. YAZAN da.

7 Ağacı dikersin, köküne su dökersin; meyvesi senindir, çekirdeği cümlenin. Meyveyi her kulu sular; ne var ki, meyvesini sahibi toplar. Soyunduk güzele ağaç misali. 'Ne demek?' dendi: Her ağaç, günü geldikte yaprağını döker, kendini yeniye hazırlar. Elbet değişen yapraktır. (Yapraklarla söylemeniz aynı mı?) Değil. Sorduğun, gölgesini yıkayandır; dediğimiz kendisini yenileyen. Her konu ile yeniye daha yaklaşırsın.

8 'Almayı diledik, her vereni aradık.' diyenin defteri çok olur. konunun çokluğu değil, kanının tekliğidir önemli olan. Kan değil, kani olmak. Döktüğümüz olmaz. Azla bizden değil. VEREN'den hata gelmez. Devreden her konu, ayrı voltajdadır. (Konudan maksat nedir?) Yorumu soranın kumu aldık diyenin konusudur.

9 Aydın olsun gününüz, açık gelsin konunuz. SARI ANA bacımız, kutlu olsun haccımız. Görmeyi değil varmayı dilediler, halk ile HAKK'ı aradılar. ALLAH'ım RAZI olsun, her alan mutlu kalsın. "Şarkı söyledim almaz, türkü söyledim bilmez, eline kaval verdim çalmaz." dedi, SARI ANA ALLAH'ıma havale etti. "Her alan benden bilsin, 'Olmuyor.' diyen, gülsün. Beraber şarkı söyleyeceğiz, türküyü belleyeceğiz; kavalı çoban ile birlikte dinleyeceğiz." dedi, selam ile yürüdü.

10 (Seher vaktinde kalkmak, 'kırk gün' için midir yoksa, bundan sonraki günler de dahil midir?) Ömrünüzün sonuna kadar, kumun her tanesi kadar. Sevabı olan günlerdesiniz, elbet günahı da büyük. DOST KAPISI her dileyene açıktır. Dile, gönlünü aç. Silinen sendendir, bilinen HAK'tan. Yerden göğe bildiğimiz, her satırını izin ile verdiğimiz açıktır. (Silinende mi?) Görmedim diyene de ki: 'Göreceksin, silinen ile ereceksin.' Her kulu layıktır açtığı ile. 'Günahım?' dediğin, kayguya düştüğün her olay silinir. EYVALLAH. Kendini kendine sor, kendinde kendini yor. De ki: 'Her konu O'ndan, O'dur bana tek YAR.' Senden benden aldığın, kendinde bulduğundur. Kendinde bulamazsan, kapı-kapı ararsın, her yola durana sorarsın. Aç ile tok beraber oturursa, konu ayrı olur. iki tok sudan, iki aç aştan söz eder. Onun için her konuya yer verdiğimizde, alabilen ile beraber oluruz. 'Alamayan?' dersiniz: Alamayan, almak için gelmeyendir. Konumuz asla değişmez, denilmesin 'Gelişmez.' Olay konuda değil, konuktadır. Onun için her sohbette 'YUVAMIZ' deriz. Konuk olmadığımızı açıklarız. (Her gelen YUVA'nın  sahibi mi olur?) EYVALLAH.

11 HAK ile BİR'liğe yol alalım, cümlemiz seni beni bilelim; dört duvar her konuyu örter, YUVAMIZ'da bunu bilelim, her düğümü öylece çözelim. ('Dört kapı' nedir?) Her yapıya dört kapı gereklidir. EYVALLAH. Aldığımız verdiğimiz, bildiğimiz uyduğumuz açık kalmalı, her dileyen düşünceye dalmadan girmeli. Gizli olan her olayda tereddüt vardır. Kumun yolu açık kalsın, Mehmet kulu yardımınızda olsun. (n'nin rüyasına mı?) EYVALLAH.

12 MEVLÂNA'yım. Yerden göğe veririm, her zerreyi severim. 'Gördü görmedi.' demem, pişmeden aşı yemem. Kaşık elde olalım, YUVAMIZ’ı öylece bulalım. Her halde olanı sevelim, 'Duvar açıldı.' diyelim. ALLAH'ıma emanet olunuz. (Açılan duvardan murat nedir?) Açılan duvar meydanı verir; meydanda her dileyen olur, gelse gelmese bilir. ALLAH'ıma emanet olunuz. (Her kapıdan verilenle son kapıdan verilen aynı mı olur?) Daha önce verdik: Gönülden aldığın gibi, yorumda olduğun gibi kal.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH  

Resim verilir:

13 "Yazdım yazı taşına toprağına, gezdim gözü yaprağına çiçeğine, verdim sözü aklına gönlüne." dedi, SARI ANA bacımız resmini verdi. Daha önce verdik, 'Her satırı oku.' dedik.