7 Eylül 1981 

MEVLÂNA’yım ben!

1 Yaprak çiçek el ele, HAK ADI'nı verdik dile, cümleniz ile gönül gönüle. Sohbete geliriz, selam sizlere deriz.

2 Oymayı ele verdik, 'Sevgide oluş.' dedik. Sabah akşam niyaza dur. Yedi salavat sabah, yedi salavat akşam oku. Kendini bulman için.

3 Kayık indi denize, gidelim denildi gemimize. Almayı dilediğin her konuda noksansız aradığını yeterli olmasa da, 'Şükür ALLAH'ım.' diyesin, sözde gözde BİR'den ayrı kalmayasın.

4 Yerde yaprak görürsen ağacını düşün, dilediğin gibi olur her işin. 'ÖZ'ün, sözün, gözün BİR olsun.' dedik ya. İzde değil, gözdedir olum.

5 'MEYDAN açılmadı diyene de ki: 'MEYDAN her kuluna açıktır, YOLU'na gelirsen.' Kumun tanesi kadar sevabına niyet kuralım, dilenen hale varalım, diyelim ki; 'Senin ile benim ile nasib verdi ADI ile.'

6 Gerçeği gördüğümüz, dört yılı ördüğümüz bilinir. Her satıra ADI'nı yazdık, kuma adım attık, gönüle niyazını kattık. Hayır diyelim, hayıra karşı duralım, geldiğimiz yerden suyumuzu getirelim. MUHAMMET Adı'na, yerden göğü VARETTİ.

7 YUNUS'um der ki: "Mor cepken giydirelim, yaşını saydıralım, derdini kaldıralım. ALLAH'ıma emanet olunuz. ALLAH'a ısmarladık."

8 Yerden göğe hoşnut olduk, adına köprü kurduk, umduğu denizde dilediği balığı seçtik. Aynaya baktığı yerde, elbet ÖZ'üdür. Bilmeden değil, bilenden olduğu görülür. Selam dedik, selama durduk, her sayıda dilenen açığı gördük. ALLAH'ım RAZI olsun.

9 Dağda üzüm oluşursa değerini kuşlar bilir; bağda üzüm oluşursa, kullar bilir. Neden? Kul, emeğini kattığından.

10 Gelmeyi dilediğin yerde, ALİ'nin sözü vardır: "Olduğu yerde, bulduğu kadar alsın." denildi.

ALLAH'ıma emanet olunuz.

ALLAH'a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH