3 Eylül 1982

(Yazdığım kitabın konusu hakkında bilgi rica ediyorum. Kısa paragrafları birleştirmek zor oluyor. Önce bu konuda tartışalım lütfen)

MEVLÂNA’yım ben!

1 Kapı-kapı dolaşmadık, olumsuza halleşmedik. Alıştık danıştık, her konuda buluştuk. Selam olsun. HAK ADI’na gelen, sözü sözden ayırandan ALLAH’ım RAZI gelsin.

2 Her konu birbirine eşit değil denirse de, tamamı bittiğinde, konular yettiğinde, birbirine bağlı olduğu görülür, her konu ayrı ayrı örülür. Nasıl ki, bedeni ayrı, kolu ayrı, yakayı ayrı örersin diktiğinde bütündür; adını da koyarsın, ‘kazak’ dersin. Verilen de odur. 

3 DOST KAPISI’ndasın, şüphesiz katıldın. DOST YAPISI’ndasın, sorumsuz atıldın. Sorumsuzdan maksat; ‘Neden? Nasıl?’ demeden, ‘Ne olurum?’ diye kaygu etmeden. ALLAH’ım RAZI  olsun, her kulu şüphesiz kalsın. ‘Üç öğüt alayım, sorgusuz kalayım.’ dersin. O’na sığınmadan satıra başlama. Satırın sonunu da, O’nun ADI ille bağla. Bağla ki, yeniden başladığında düğüm kalmasın. Bilen bilmeyen tarafından düğüm çözülmesin. Her konuyu KIR’AN’dan ara; ona bağlı değil ise, yani konu ona aykırı ise, geç. Kişileri, olumsuz diye nitelendirdiğinden seç. Mükemmel dediğini geç. Mükemmel dediğin, zaten eseri ile bilinir. Kötü örnek, kulu iyiye götürür. Konuyu ağaç misali alasın. Kökünden dalına, çiçeğinden meyvesine. Her öğüt, özel kişilerde yerini bulur. Ayağından başına korunduğunu unutma. Kendine demediğin müddetçe; alışın seni dilediğinden çok besler. Her konuda, kendinden ötesine dönüksün. Öyle kaldığın müddetçe de olağanüstü alışların olacağını düşün. Alıp inanmadığın günler, görüp şüpheye düştüğün anlar; ele el verdik, elinde gül gördük. Adın ile RESULÜ’ne ilettik. Denildi ki: "Her günün gecesi, Adıma gelsin. Adım ile anacak,  HAK ADI’na bulacak. O zaman, her satır YAR’dan olacak. Günleri, zoru silecek. Ömrün, O'na hizmet diye buğday tarlasını sürecek. Hizmeti elbet genişler. Buğday değirmene gidecek, unu fırında hallolacak. Her kulu, dilese dilemese, karnım doysun diye nasıl ekmek alırsa; senden aldığı ile, gönlü doyacak. Verdik ölçüsünü, biten bitecek. Ne var ki, onun bittiği yerde, yenisi başlayacak. Kayguya yer yok. Huzur, bundan sonra başlayacak."  ‘EYVALLAH.’  dedi, RESULÜ cümle aleme Selamı’nı iletti.

4 RESULÜ HAK ADI’na hizmettedir. Hizmette olanlar ile irtibatını hiç kesmez. O seninledir, senin de o’nun ile olmanı diler. Kement attığın günde, sana ‘Olayı bağlayacaksın.’ dedik. Mevsim yerini verir. Kar toprağı örterse, ‘Bitti.’ diyeceğiz. (Birinci kitabımın bitişi mi?) Evet. Senden aldığımızı YUNUS’um ile söyleştik. Gördük ki yıl bitmeden, (Senenin sonunda mı?) Evet, MEVLÂNA’nın anıldığı günlerde.

5 Güzellik oluşur, sözler güzellikte buluşur. Elbet güzeldir. Güzeldir güzel gelir. Her yerini bilen, cümleyi bulur. Aldık verdik göreceğiz. Konuktan aldığını, konutta değerlendir. ALLAH’ıma emanet olasın. ALLAH’a ısmarladık.

6 Düzen oluşturulur. Daha önce verdiğimiz her olayda; düzenden okuduğumuzu bildirdik. Kitap, daha önce biter. Planda değişen olmaz. Suyun akışına, kaygusuz kendini bırak. Hiçbir olayda yanlış yoktur.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH