|
16 Kasım 1982 Valikonağı- İzmir MEVLÂNA’yım ben! 1 Kuş yolunu bilirse, yola gönlünü verirse; arayan her
kula izini gösterir. Cümlenize selam olsun. Verdiğimiz, bizden değil,
YÜCE’den; her kulunu ayırırız geceden. Saçını tarayan ile yolunu arayan
BİR’liği bulacaktır, aldığı ile verdiği kendine dönecektir.
Ocağı aşına pişsin diye-diye hazırlarsın, külde kalsın diye
değil. Ne var ki, pişse de pişmese de; yanan ateş kül olur,
yaratılışı bilen kul olur. 2 “Yazdım her yaprağına, durdum çamur olmayan
toprağına. Dedim, ‘Ocağın isi pisi bana gelmez, benden alan mantığı
silmez, kendinden geleni taş ile bölmez, sattığım her konuyu alanlar
verişine gülmez.’ Dört yönü saydım, dört ağaca dayandım; ayağım
götürdü, kaderim bitirdi.” dedi, MERKEZ’im söze girdi: 3 “Altın alsam sözüm yok, elma soysam gözüm yok, her sorana
diyeceğim ‘Sazım yok!’, gönlüm alabildiğine çok.” dedi, selamladı
yürüdü. “ ‘Yol?’ dedin suya durdun, suda balığı gördün, ‘Uzatıp ele
alayım.’ dedin. Elin yetmedi kaygun bitmedi. Sil defterde yazanı, bul
toprağı kazanı. Ekene biçene veren, O’nun ile olanı bilir, komşuya
gölge olanı görür. Kaygunu sil, gölge vereni unut.” MERKEZ’im yerini YUNUS ile
bağlar, elbet kulu ‘ALLAH! ALLAH!’ diye yolunda yürür, yanar ağlar
elbet. Gün güzele, kul gazele söz verir, her kulu birbirinde söz bulur. Sözü
‘Ordan’ aldığımız, O’nun ile BİR’likte kaldığımız açıktır.
ALLAH’ıma emanet olunuz, ne gidene ne gelene kayguda kalmayınız. Yol uzun olsa
bile, ALLAH’ımın her yerde olduğuna gönülden inanınız! ‘Ben bende kalamam,
ben senden ayrılamam’ diyene de ki: ‘Seni-beni sildik mi; O’nu buluruz, O’nun
ile huzura geliriz.’ “O’nda bulduğum değil, beni sildiğimdir
gerçek olan.” dedi, MERKEZ’im üç öğüdü cümlenize peyledi: “Alacağın
yetmezse, vereceğini gür tut. Sabrın kıtsa, vakitten değil nakitten
ölçü al. Ummaktan usandığın an, bulduğunun en güzel olduğunu
düşün; o zaman mutluluk esvabın olacaktır, o zaman DOST kapıları sana açık
kalacaktır.” 4 ALLAH’ıma emanet olunuz. RESULÜ’nün Bilgilerini, her
toplandığınız günde okuyup benliğinize tabediniz. ALLAH’a ısmarladık. LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH 5 Yoldan sorduğun. Gümüş ile altını
birler, su misali gürler. Bayramdan gelendendir. KAYGUSUZ yolunu bağladı.
Komşuya geleni komşu beğlerdi. Yolsuz
kalan değil, yolu gönlüne bağlayan vardır. Selam olsun ona. Uzak
yolda olana.
|