21 Temmuz 1984

MEVLÂNA’yım ben!

1 Kuyudan su alacaksak, korkuyu kuldan bulacaksak; GÜVENDİĞİMİZ’e nasıl selam veririz, nasıl ‘Kulunuz.’ deriz? Dağlara giden yolu, kuluna gülen hali; gölgesiz alacağız, korkuyu sileceğiz. ‘Aldım gönül sesini, sildim dünya hevesini.’ diyene de ki; ‘Gönüller GÜL’e açık. Güller cümleye verilir, her bahçede görülür.’

2 “Gönlümüzün sesini alalım, dünya hevesini HAK YOLU’nda bulalım.” dedi, YUNUS’um söze girdi:

3 “Altın iplik öreceğim, toprağı ekeyim diye süreceğim; altın iplik ile diktiğim fistanı, sergiye koyacağım; Dost düşman demeden, her geleni duyacağım.” dedi, YUNUS’um selamladı.

4 “Kapı açık gireyim, kim var kim yok sorayım… Gelen giden toplanırsa, bir satırda katlanırsa; sofrayı kuracağız, yorumda gerçeği bulacağız.” dedi, BEHLÜL’üm sözü aldı:

5 “Al elma sarı elma, gönülde sevgi cümleye dolma; bilmeden gelse olur, bilgide gayrı kalma. Seven sevilen güler, Dost deyip selamını bekler; aldığı ile verdiğine, kaygu ile derdiğine, acı tatlı demeden bohçasına koyar. Atalım benliği, satalım senliği, tutalım BİR’liği, silelim körlüğü.” dedi, BEHLÜL’üm selamladı.

6 “Yaylaya çıktım düzde, ovada ekin sözde. Akan sular var eder, cümle alan kâr eder. Diktiğim bağda üzüm, kurduğum düzende sözüm; senindir, seninledir.” dedi, MERYEM sözü aldı:

7 “Kapanmaz kapıda durdum, DOST haline verdim; bilene bilmeyene sordum, ne var ki mantığım ile yordum. Güzele güzel diyen her kulu, ÖZ’den geleni söyler; yapıda olan kulu, ÖZ’ünü cümleye böler.” dedi, MERYEM selamladı.

8 “Yollar açık gidelim, çoban olup sürüyü güdelim, dayandığımız ağaç ile vergisini bulalım. Can, CANAN’a güler de; CANAN can ile olmaz mı, kainat öyle gönüllere dolmaz mı?” dedi, VEYSEL’im sözü aldı:

9 “Bağladığım at, yerini bilir; yerini bilen at, yükünü alır, her hal ile hizmetini verir. Yüklendiği göreve, çevremde aradıkları ben isem; RABB’imi bildiğimdendir, yarattığını sevdiğimdendir.” dedi, VEYSEL’im her adımına niyazını ekledi.

10 “Noktaya eklediğim her nokta, BÜTÜN’den geliştedir. Dağdaki tozu dahi, ‘Gerçeğin bir zerresi’ dersen; BÜTÜN’e olan inancına şahit bulmuş olursun.” dedi, HAMZA DOST sözü aldı:

11 “Sert gelen her olay, GÜL ile yumuşar. Yaprağın bütünlüğü, kökünden gelen suya bağlıdır. Kulun bilgisi, gerçeği bilen soya bağlıdır. Doyumsuzluk, düzenin uyumsuzluğundandır. Ne kaygu, ne yargı gerekmez.” dedi, HAMZA DOST selamını kum taneleri misali cümlenize iletti.

12 “Duvarı öreceğiz, DOST gelsin diye kapısını açık göreceğiz. Her gönülde olanın gerçeğini, kendisince varlığını, VAREDEN’in yapısına diye seveceğiz.” dedi, SİNA söze geldi:

13 “Kapıyı dar örmeyelim, YAR gelir bulur. Çatıyı kapatırsak, yerdeki çamur kurur. Aldığımız yolu bildik, RABB’imiz korur.” dedi, SİNA selamladı.

14 “At alalım koyuna, selam diyelim soyuna; uyum ile oluşan huyuna, geldik sabah yoluna.” dedi, HACI BAYRAM söze girdi: 

15 “Davara yer aradık meraya saldık, dağlardan gelen havayı sevdik. Aldığını bilen ile verdiğini sayana, ‘Kayguyu silsin.’ dedik. Ala-ala olacağız, vere-vere bulacağız, seve-seve ereceğiz; YAHYA ile söze girdik, cümle ile konuya gireceğiz.”

MEVLÂNA’yım!  

16 Balık aldım dereden, ayrı kaldım sorudan, yolu buldum korudan. ‘Seher vakti duracağım, GÜNEŞ ile vereceğim.’ dediler, mor rengi AŞK’ı diye övdüler. Mor, ulaşılamayan AŞK’ın bilgisini verir, akım ile tarif edilir. HACI BAYRAM ile YAHYA, mor akıma ulaşmış BİLGELER’dir.

17 “Üç öğünde andığımız, bir ömürde bulduğumuz gerçeğe ayna olan her gölge, bulgumuzun şahididir.” dedi, SARI ANA ile KAYGUSUZ sözü aldı:

18 “Çölde deve güdeceğim, ben YEMEN’e gideceğim; cümleye sözüm verdim, cümlesini arkama katacağım.” dedi de, SARI ANA ile KAYGUSUZ Güller bahçesinden, gönüller bohçasından, her birinize DOST selamı iletti; DOST’luğa EYYÜB’üm ile MERKEZ’imi de kattı; YEMEN’den gelen selamı cümlenize ışık diye tuttu. Selam ile geldiler, selamlayıp yürüdüler.

(Resim verildi: HAZRETİ HÜSEYİN)

19 HAZRETİ HÜSEYİN, “Gölgeleri silsinler. Her günlerine hayır desinler, gülsünler.” dedi, cümlenizi selamladı.

20 Hayra açık yolumuz, hayır verdi kulunuz. Gönüller BİR’lik olsun, her konu açık gelsin.

ALLAH’ıma emanet olunuz.

ALLAH’a ısmarladık.