2 Ağustos 1985 Cuma

MEVLÂNA’yım Ben!

1 Kuşlara selam verdik, yapraklara hep sorduk, adımızı bilenlere, yolumuzu görenlere selam ilettik; ‘Cümle, BİRLİK’e gelsin.’ dedik, direttik.

2 Soframız, sohbetimiz, örtü alamaz; HAK ADI’nı bilmeyenler, sözde kalamaz! dost adımız, DOST ADI’nı bilendir, her dostuna güzel diye gülendir, her satırda RESULÜ’ne uyandır.

3 Dağlardan gelen de BİR, ovada bulan da BİR, derdine gülen de BİR, dermanı soran da BİR. ‘ALLAH! ALLAH!’ diyelim, ayrı geleni silelim!

(Not: YÜCE ALEM, her tebliğde deftere muhtelif yatay çizgiler çizdirmektedir. Bunun ne olabileceği konusundaki sorudan sonra alınan bilgi...)

4 Yazımızda her satırın, her harfin, her çizginin, eşitlikte düzeni, çeşitlikte YAZAN’ı vardır. Karşılıklı fikir tartışması var ise, çok çizgi oluşur; kişilerin fikir tartışması, ERENLER’in değil.

5 “ ‘Yazımız güzel olsun, gönüllere hitap etsin.’ denir. ‘Dost olduk, dost bildik, DOST’u gönülde bulduk. Selam olsun, DOST’unu bilen YUVA’ya adını yazsın!’ diyelim, yazımıza DOST ADI ile girelim.” dedi, YUNUS’um sözü aldı:

6 “Her dost, bir DOST’u bilir; YUVA’nın canları, birbirini DOST ADI’nda bulur. Bayramın getirdiği, gönüllerinize sevgisini arttırdığıdır. Onun için, sevgimize yer verelim, bayramın getirdiğini bilelim, diyelim ki; ‘Selamına bayramını vesile kılan RABB’im, yazmayı deneyene dostunu bildirmiş, sevgisini üç söz ile getirmiş; Dayanmayı, güvenmeyi, sevinmeyi bildi isen, dostluğa talipsin!’ ”

7 MEYDAN’da toplandık, BİR olup katlandık, bayram geldi kutlandık.

8 -Bayramı cümle ile kutlarız, DOST ADI’nı cümle ile bekleriz. YUVA’mız, cümlenin YUVA’sıdır.-

9 Yargıyı silelim, sevgimiz ile bulalım, olduğumuz halde kalalım. 

10 Topluluk adabı, gerçek bilimin vazgeçilmez edebidir. (YÜCE ALEM)

ALLAH’ıma emanet olunuz! 

ALLAH’a ısmarladık.