MEVLÂNA’yım ben!

Hummalı günün sonunda
Her iş olur yolunda
Kul çevirmez işleri
Çam devirmez güçleri
Olan gelen,
Allah’ımdan bilinir
Şüphesiz inanılır
Yol yakınken dönülür
Döndüren kim? Allah’ım
Sebep sorsan bilinmez
Sofra başı denilmez
Sofra da Allah’ımdan
Dilediğine verir
Kimine düğün sofrası
Kimine piknik sofrası
Tadını sorarsan, ayrılmaz
Dersen; Biri zengin, biri fakir
YM olmaz.
Her birinin yeri ayrı, tadı ayrı
Her düğün sofrası kurulmaz
Her gün pikniğe gidilmez

Olmuş, yolmuş, gelmiş, bulmuş
Hamuru öyle yoğrulmuş
Sinsice deme, yol açılmış
Ferahı kendine ayır
Düzen bozulmaz
Bir tuğlaya bina feda edilmez
Fedaya çalışanın affı olmaz
Allah’ım görücüdür
Anında vericidir
Düzeni kurucudur
Söze yer verme
ÇAKIR’ı dinle
Dumanın rengi koyulmasın
Kazan fazla kaynamasın
O'nu dileyelim

Müstesna yolun kullarısınız
Şükür Allah’ıma
Olumuna hitap ettim
Omayı öğrettim
Maniyi yumağına koyan deme
Hayıra yor, şüphesiz öyle gör
Düşünmek yeter

Tarlada, ağaç da ot da biter
Ağacın ömrü uzun
Otunki kısa olur
Ne kadar boy verse de
Tarlayı sarsa da
Ağaca boy veremez
Ondaki kuvveti alamaz
Etrafındaki otlara bakmayın
Otun dahi çeşidi olur
Kimi dikenlidir can yakar
Kimi yapışkandır eteği sarar
Ama ne olsa, gine de ottur
Ağaca konar kuş
Neden ota konmaz
Çünkü onda kuvvet görmez

Görürsün ki bulursun
Görmesen, varlığıma inanır mısın?
Altın çubuk mu?
Baskılı lira mı daha değerlidir?
Yanılma, kıymet değeri birdir
Mana değeri?
Altın çubuğu
Boynuna takar mısın?
Kimin diye bakar mısın?
Aymayı bilensiniz
Sözümü alansınız
Gideyim desem
Yoluma bakansınız
Ne var ki, yolumuz hep bir
Ben sizlerleyim
Sizler benimle
Ayrılık nerde?

Güzellik, dünyada yaşadıkça
Hazırlık, burayı bildikçe

ALLAH’a ısmarladık

Gidelim, yerimizi alalım
Yanınızdayım meraka yer yok

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah