MEVLÂNA’yım ben!

Yüzonbirin yüzünü verdik
Onbirine düğüm attık
Gülenin yüzüne
Diyenin sözüne
Niyazımızı kattık
Cemde sıfatını
Cemalde zatını gördük
Varlıkta bulduk
Dirlikte erdik
Sedef kakmalı rahleye serdik

YUNUS’um der ki;
Gönlünü ver
Ne olursa olsun
Elini ver
Ne gelirse gelsin
Yönünü vur
Nereye giderse gitsin
Unutma ki;
O’nun olmadığı yer yoktur
Canım demeyen
Cananını bilmeyendir
Canım dedikte
Benliği değil
Canandan gelen
O’ndan olan her yaratılandır

Oyumu kime versem diyen
Yumuşak yol bulamaz
Çünkü kaderine yol açmaya çalışır
Halbuki kader çizilmiştir
Gönülde olan her düğüm
Allah’ım diyene çözülmüştür
Allah’ım sana yol açtı ise
Geleceğe şüphe ile bakma
Öyle mi olsa böyle mi dönse deme

Hz.ALİ der ki;
Damda akıntı var ise
Oluğunu düzenle
Damı aktarmak
Akıntıya karşı koymak demektir
Hatalı mı? derseniz
Hata zamanını bilmemektedir
Rahmet yağarken dam aktarılmaz
Rahmetten önce tedbirini al ki
Şikayet sende kalmasın
Takdire tedbirin faydası var mıdır? derseniz
Damını zamanında aktarırsan
Akmaz demedim
Senin şikayetin olmaz dedim

Göğün altında mıyız? Üstünde miyiz?
Kainatın içindeyiz
Kainatın vergisinde kulun payı nedir?
Kainat senin için
Sen cümle için yaratıldın
Senin payın kainatın yöresidir
Kainatı madem çevreliyorsun
Payına el atmış oluyorsun
Senin olmayana el atabilir misin?
Kainatı seviniz dediğim odur
Senin olmayanı sevebilir misin?
Yalnız ben miyim yaratılan? dersen
Birlik deriz ya
Sen yaratılanı sevdiğin an
Onunla bir olmuş oluyorsun
Onunla kainatı sarıyorsun
Sevmeyi deneyen
Sevilmeyi düşünmemeli
Kemerde darlık olmaz
Ölçüyü bulmuş isen
Olayda zorluk gelmez
Allah’ım demiş isen

Asmayı diken
Vereceği üzümü bekler
Danışmak yersiz mi? derseniz
Sen katkını ver
Çünkü sana verilen özüdür
Özde güzellik değil olgunluk vardır
Sen ona emeğini kat
Olgunu güzellikte cem et

YAHYA EFENDİ der ki;
Gemiyi denize bırakma
Seferde çekti isen
Seferde olmayan gemi
Sahilde kalafata çekilir
Gelecek olan yolcuya hazırlanır
Geminin kaptanı değişsin mi?
Değişmesi ne senin
Ne benim takdirimdir
Meyveyi yemezsen
Tadını bilemezsin
MEVLÂNA’dan yol aldın
Başkasını dilemezsin
Unutmayın
Günde ondan güzel yol veren olmaz
Allah’ım izin vermez
Kaygunuz olmasın
Gelmez mi denmesin
GARİB’in göçüne kadar gelir
 

Hz.OSMAN der ki;
Göçte elem edilmez
Gönül ile bulana
Olmayan sorulmaz
Konuk olan her kul gidişe uymalı
Gelene eyvallah demeli
Gamdan bakma
Candan geçme
Cananın vergisinden kaçma
Çünkü kaçmak yersiz
Oyalanmadık düzende
Yersizlik görülmez

Hz.MERYEM der ki;
Tepsiye konan
Kulun eline gelen nasibidir
Dilerse buğdayı aşı
Dilerse derya taşı kor
Burada kulun gayreti şudur;
Taşı yiyemezsin
Ezersin döversin
Emeğini katarsın

Hz.AYİŞE der ki;
Gözümde nuru ile öğündüm
Ayrılıkta dövündüm
Göçümde kavuştum
Dövündüğüme yerindim
Kulluk hatasızlık demek değildir
Allah’ım gözyaşını
Ağlayasın diye vermiş

Hz.HATİCE der ki;
Yörenin töresine uyunuz
Hatayı bilmekte
Huzuru bulunuz
Güneşte leke arayan
Gözünü kendi örtsün
Koyuna namert diyen
Kendini taştan taşa atsın
Kulluk yolun yolcusu oldukta
Olana uymaktır
Olmuşa dert demekte değil
Geçende unutulan
Dert değilmiş denilendir
Gecemiz kutlu olsun
Cümleyi mutlu etsin
Bilenle bilmeyenin
Günahları af olsun
Şefaat dilendikte
Umduğunuz sizleri bulsun
Gülün dillerine
Men dilleriniz takılsın
Yaratan yarattığı kulları
Kıyamete derlesin
Cümlesi ile bir olsun
Amin

Mevlâna’yım!..

Okşanan sizler
Sevinen bizler
Doğuştaki gibi bulduk
Şükür Allah’ım dedik
Hatalar serildi
Allah’ım dendi
Affına sığınıldı
Sıfatında af edilen
Her kulun adı bulundu
Suyun akışında
Yolun gidişine meyil görülür
Hiç akan suyun
Ters döndüğü görülmüş mü?

LOKMAN der ki;
Görmeyen gözde nur aranmaz
Akmayan terde
Zehir bedende kalmaz
Göğün kubbesi
Gönlün kâbesine denktir
Ter bedenin zehrine kapıdır
Teri az olanın gözyaşı çok akar
Az terleyende çok gözyaşı görülür
Ona ağlamış denilir
Aymayı bildikse
Hatayı bulduğumuzdan
Sevmeyi bildikse
Yaratanı bildiğimizden YM
Düzenini bulur
Her olay yerine oturur


Allah’ıma emanet olunuz
Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah