Yumağın ölçüsü, ne alçı heykele,
ne mermer merdivene benzer.
En değer verdiğin kulu, ölçülendirirsin,
değerini ona bakıp söylersin.
Gafleti nerde ararsın?
Madem ki öyle değer verdin,
sözünü niye gönüle kazımadın.
ATATÜRK’ü dedim.
Düğme iliklenir, adı anılır; sözü, sepete atılır.
Mermeri yere yayar, üstüne basarsınız; ne ölçüsüzlük.


(ATATÜRK’le ilgili.)
Alçı heykele değil, heykeli dikilenin sözüne değer verin. Heykelin önünde el bağlamak, ne verir.
Sözün değeri, yolu buldurur.
Kul alçıyı heykele, mermeri merdivene harcar.
Birinin önünde düğme ilikler;
öbürünün üzerine basar, yol diye geçer.
Günün olayı, kulun dolayıdır.
Güç olan; söze uyulmayandır, yolu bulunmayandır.
Yol çizilmiş, elinize verilmiş; söz, sepete atılmış.
Olgunluk; ‘Her şeyi bilirim.’ demek değil,
her yerin bilenini bulup danışanındır.