"Gezdim gördüğüm yerde, gördüm çözdüğüm düzde, yamayı buldum dizde. YAR'İ gönülde bildim, sevdikçe doldum, 'Daha almaz.' dedim. Daha aldı, alasıya doldu, büyüdükçe büyüdü, dağları ovaları aştı, AŞIK buna şaştı. Dağlar ozan sorar mı, ozan YAR'sız söyler mi, derde derdi böler mi? Git gidesiye, bülbül misali ötesiye." dedi, AŞIK'a yolunu verdi. "Dağlar benden sorulmaz, giden asla yorulmaz, sirke ile bal karılmaz, YAR'dan sorgu edilmez." dedi, 'AŞIK kim?' diye sorulur: "AŞIK GARİB adaş bilinir; yerden yüze, yüzden söze gelinir, sevgi cümleye aktarılır." dedi, AŞIK yürüdü.