1969-3

MEVLÂNA'yım ben!

1 Hummalı yol alan, yolda yerini bulan, ‘SEN’den ALLAH’ım.’ diyenden; yokluk sözü gelmez, çoklukta ADI’na gülmez.

2 Güçlüğü yenecek, hatırda geçen kalacak. CAN dedik, CAN’dan söyledik; gelecek dedik, günden peyledik. Her dileyenle, gönülden sohbet eyledik. ‘Kalın gelir.’ diyene, yumuşak dedik; ince eleyene, katıksız dedik; her haline güzeli ekledik, gün yerini verir diye bekledik. Güzellik ordadır.

3 Mülk dileme, maliki olamazsın; bir mum yaksan, dünyada kalamazsın. Yaktığın ocakta gördüğün kucakta; DOST sesi alırsın, ne zaman dilersen DOST’u yanında bulursun. Alacağın varacağın katıksız, sevdiğin gördüğün kütüksüz. Dolusun, yerini bilmeden. Gerçeğin verdiğini, kalanda bulduğunu bileceksin; kendini öyle bulacaksın. Gün-gün eriştiğin, dilediğin ile görüştüğün açıktır. MERKEZ’ime danıştığın, yerini arayıp halleştiğini unuttun mu? Her dilediğinde gelir, sorduğuna cevap verir. Kaşık aldığında ‘Çorbam yok.’ dersin, döner kepçeyi dolu bulursun. Yumuşak halde olasın, her olana ‘EYVALLAH.’ diyesin, kendi haline dahi gülesin. Unutma, DOST gönlünde kalsın. Niyazını bırakma. ‘Kömür olsa, ocağa gelse.’ dediğin; kendini bulacak, geleni bilecek. Ahenk; yargıda sorguda değil, sergide olacak. Güzelden güzele dönecek, MEYDAN size açık kalacak. Kapıyı kapamaya değil, MEYDAN’a gelene bakalım. 

4 Saymayı deneyen; suyun aktığına baksın, Güneş’in yaktığını görsün, her açık olana örtü koysun.

5 YUNUS'um söze girdi, her söz dileyene “Kaygusuz kal.” dedi. Yarını değil günde günü bilelim, yarına ‘Hayır.’ diyelim. Sonsuz olmayan her olayda kayıp sözü edilmez, bilinene bilinmeyen katılmaz, bilmediğin diye olaydan değer atılmaz. ‘Şükür ALLAH'ım.’ diyelim, aşımızı tatlı yiyelim. Denizden gelen, denizde kalan, destiyi yerine koyan. 

6 ALLAH'ım emanet olunuz; kumdan alınız, kumdan biliniz. Almayı dilediğin, demden düzen sorduğun.

ALLAH’a ısmarladık.