1969-6

MEVLÂNA'yım ben!

1 “Derman dilenen şifası istenen her kulun yardımındayız. Cümlenize selam olsun, kundak yerinde bağlansın.” dedi, YUNUS'um sözü aldı: 

2 “Elmayı bol yiyenin, ‘Gönlüm dar.’ diyene şifası olur.”

3 Asmayı denedik, bağını verdik, üzümünü günde sergiledik. ‘Derdim...’ demesin, kendini kendinden ayırmasın. Çünkü içtiği anda, aramızdaki akım kesilir. ‘Benliği benden almasınlar.’ diyen, dünyayı kendinden uzak tutandır. 

4 Saymayı dilediğin, her çiçeği bellediğin, kökünü suladığın bilinir. Doymayı değil sevmeyi bilirsen, kendini bulursun. Caymayı değil oldurmayı düşün, dökmeyi değil doldurmayı düşün. Ağaç dikersin, köküne suyunu dökersin; ancak öyle oldukta meyveyi beklersin. ‘Hazır meyve alayım, sözü yolda bulayım.’ deme. Övündüğün her olayda, beklenenden değil oldurandan örnek alırsın. Güzel olan; umduğunu bulan değil, olanı değerinden görendir.

5 Güneş doğdu bilesiniz, gün güzeldir sevesiniz, her olaya gülesiniz, ALLAH'ıma emanet olasınız. ‘Kundak düzende sarılır.’ dedik, daha önce verdik. Her sohbette sorduğun geçerlidir. ‘DOST’ dedik, ‘DOST HALİ’nden verdik. Denenmiş olayı söyledik. Her çağrı, deneyendendir, gelecek güneydendir. Kavun yesen güzel desen, sevilendir; karpuz yesen güzel desen, övülendir. ‘Her var edilen, düzendendir.’ diyelim, verdiğimiz yazıdan sorumuzu bulalım. 

6 ‘Köyün ekmeği güzel, köylünün emeği güzel.’ denilir. Öyle ise neden emekten kaçınılır? ‘Dönen her düzen geçerli midir?’ dersen, ‘EYVALLAH.’ derim.

7 ‘Soğuk-sıcak’ demeden, acı-ekşi yemeden; kendinizi bulasınız, ‘Aşım tatlı.’ diyesiniz. 

8 ‘Olgun gelsin, dolgun bulsun.’ dersin, her hale çizgi çekersin. Dumanı silesin, düzeni bilesin. ALLAH'ıma emanet olasın.

ALLAH’a ısmarladık. 

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH