|
19 Haziran 1969 MEVLÂNA'yım ben! 1 Hoş gördüm, yüz gördüm, düz gördüm, yanınızda toz gördüm,
gününüzde az gördüm. Gönül bulanık, yuva dağınık. Yunulan yanılmasın,
gönüle şüphe koymasın. 2 Adımınız, amade muradınız. Ununuzun yuğurulması, maya olması, mayanın ALLAH AŞKI’yla pişmesi gerektir. AŞK’ınız, yağınız yunağınız bol olsun, ateşine yumak dayansın. 3 SÜLEYMAN ÇELEBİ’yi amade diyen; YUVA’ya yanına getirdim, AŞK’ını
bildirdim. “Yudum vereyim içsin, ALLAH YOLU’nda gitsin; gittiğini bilene,
NUR’lu YOLU’na çeksin, ALLAH'ın verdiğine, yumağını sarana, YARATAN’ı
bilene; günümüzden geldik, ‘Yolumuz’ dedik verdik, ‘AMİN!’ dedik dua
ettik.” SÜLEYMAN kulumu ihya ettik, YÜCE’nin verdiğini, SÜLEYMAN’ın
dediğini, sunduğum YÜCE’nin ADI’nı, SAMANYOLU’nu vereni. Yumak yumruk
üstüne açılır, yünün rengi seçilir; kiminin kara, kiminin ak olduğu
görülür. Talihine yuvana, yuvana ak yumak nasip olur. Düşünme yumağın
rengini. 4 ÇAKIR, değilsin fakir. Gönül zenginliği var, seni YARATAN ihya eder. ‘Geldi gelecek, oldu olacak’ deme, sabırla bekle. ALLAH'tan gelene söz olmaz. Hayır olsun. Dileyen oldurur, ALLAH yolunu buldurur, dünya derdine düşen, ahireti unutur. Düşünme, dert etme. 5 Mevlit yunarken söylenir, gönülleri hoş eder; dinleyen ‘AMİN!’
diyen, YASİN’i okuyan; YÜCE’den sevap alır. (Resim
verilir: AMİR-ÜL UBEYDE ve anası) 6 Asinin başını ezen, ALLAH'ın İZİ’nde giden, AMİR-ÜL
UBEYDE. Anası. AMİR-ÜL UBEYDE; dünyanın dertliyi dertsizle, yoksulu asiyle
güldüren, gönülleri okşayan, yumak saranın elinden tutup gönlünü alan,
GÜL’ün sevgilisi olan ALLAH'ın sevgili kuludur. Yumak yolda koptu,
şehitliğe erdi. Şehitlik dileği, yudumu verdiği, YARATAN’a
vardığı. 7 ÇAKIR’ın dediği, ‘Neden?’ der, ‘GARİB önce çarığı atıp çıkar yollara?’ Bir ayağı YUVA’da, bir ayağı obada. Ayaklarının çarığıdır giyilir, yollara düşülür. ÇAKIR diledi, gününü bildi, mevlit ayı bu gün girdi. Aylar mübarek olsun, yuvanız ferahlasın; yüz gördüm, NUR olsun, YASİN’iniz PİR olsun, yolunuz açık kalsın. GARİB YUĞAN olsun, DEDE’si olmadan da vazife görsün. 8 Süngünün ucu keskin, amade olanın sözü keskin. Diledin oldun, yolunu
aldın, yuvanda buldun, yumağı sardın, DEDE’ne sarıldın. Seni bırakmam,
yuvandan ayrılmam. ALLAH sizlerden de RAZI olsun. ALLAH’a ısmarladık. |