|
20 Haziran 1969 MEVLÂNA'yım ben! 1 Sunar yunar. YUVA yunulur olur, kul sabır ederse görür; YUNUS YUVA’ya
gelir, ÇAKIR’a selam verir. 2 Ayağında çarık, heybesinde azık. Olanı derim. Gündüz YUNUS, gece uymuş-duymuş, YARATAN’a varmış; ununu yoğurana, mayasını tutana kölesi olmuş amade. Münasip olanın gönlüne varmış, andığım YUNUS ‘Koşma.’ demiş söylemiş, ‘Basma.’ demiş dinlemiş. ALLAH’ını bilenmiş, ÇAKIR onu çok sevmiş. Münasip olan odur, ev halkı hep sevilir. 3 Yuvanızı bahtiyar gördüm geldim, huzur buldum kaldım. AMİN.
ALLAH'ın, muradınıza-yuvanıza vereceğine sevinirim. ALLAH'tan gelenin
hayır olduğunu bilirim, sizin de öğrendiğinize sevinirim. ALLAH
verdi, ben geldim. ALLAH'ın bağına, yuvandaki yoluna, yumaktaki
düğüme; yürüdük sevindik, ‘Ne güzel.’ dedik. (Resim
verilir: BEKRİ MUSTAFA) 4 Ayyaşın adı, gümüşlü bardağı, andınız onu.
Yaptığım resim, BEKRİ MUSTAFA derler, yoluna gülerler. MUSTAFA güler,
‘Amadeyim.’ der. ALLAH’a ısmarladık. |