|
8 Kasım 1969 MEVLÂNA'yım ben! 1 ALLAH'a yol diledin, geldin beni aradın, manaları düşündün,
dumanları dağıttın. Ağlama kızım. Senin gözün dumanlı, gönlün
değil. Olayı büyütürsün, gayeni düşünürsün. Olumunu, YM olduğunu
unutma. 2 Niyetler verilir, ALLAH’a şükredilir. Dertler gelince isyana yol vermek, ALLAH'ın kullarına yaraşmaz. Mümin yolun yolcususun, uygun gördüm; ‘İsyanını ALLAH AFFETSİN, sükunet versin.’ diye diledim. Mümin olmayana, ‘ALLAH sundursun.’ diye duacı olurum. Mümin olana, ‘ALLAH şaşırtmasın.’ diye duacı olurum. 3 Güzeldir sözün. ALLAH’ın kulunu, ALLAH düşünür. DİLERSE
kuluna fırsat verir, kulunu gözetir. Güzel dersin. Niyete uyarsa, yumuşak
yol verilir sana. 4 Günden evvelde sordum, ‘Uygunu sabır.’ dedim. Umduğun gelse, huzurda olur musun? Bilinmez ki? Uygun değil. Sabırdır kulu kurtaran, aradığını buldurur. Sözlerinin uygunluğuna şüphem yok. Maninin günü var, ALLAH tez açar. Ayrılık düşünme, dualarını anmada ol, yanıma yolla. ‘Yağıma-balıma, ağız tadıma, noksanlık verme.’ de duacı ol. ‘ALLAH'ım.’ de, ‘İsyanımdan beni uzak tut. Yapmak dilemem. Dileğim, huzurum.’ 5 Yalvarmak beklemesin, kula yaraşmaz. Sabır et, sabrın sonu
selamet olur. 6 Gece uzun sürdü, gün yakın, ne desen boş. Nasıl olsa güneş doğar. Geceyi sükunetle geçirirsen, günün güzelliğini görürsün. Teselli değil, olay basit, dünya olayı. Sabır dedim. İsyan etmeden bekle. ULU’nun sözüne duman koyma. Gümüşün rengini bilse, altın yolun yumağına yakınlığını görse, sevinirdi. 7 İşaret bekleme, ‘Gel.’ dedin mi gelirim. Dile ALLAH'tan,
YARDIMCI çağır. ALLAH’a ısmarladık. LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR
RESULULLAH (Resim
verilir: Sohbetin konuğu ve yavrusu) |