1970 (6)

MEVLÂNA’yım ben! 

1 Yunanın duranın niyeti, gelenin kısmeti nimetten. Günün hamisi yolunu sorar. Ondan nasip diler. ALLAH’tan dilesin.

2 Yuvanın niyazı, mayanın un alası, minarenin sedası; gönüle göre gelir. Andı beni, sordu niyetini, düşündü kısmetini. Duasını etsin, niyetini açsın. Yoluna çıkanı, yuva dileyeni hayırla ansın. Dert etmesin, dünyayı kara görmesin. Güzel gün diler, dileğini bana söyler. ALLAH’tan dilesin, dileği tez osun. ‘Ondan-bundan.’ demesin. Önden gelen, sondan giden değil, niyetini ALLAH bilir, niyazını O duyar.

3 Olayı büyütmek, dünyayı kötülemek, kula yaraşmaz. Sormak güzel ULU’dan. Hayır ALLAH’tan. Aklınız yanılsa, ALLAH yanılmaz. Kısmetten başkası olmaz. ALLAH. Hayırdan başkasına ALLAH izin vermez. Sormak boş, nasipse. Alnına yazılan görülür, nasip olana varılır.

4 Merdivenin çıkışına ayak uydursun, bastığına baksın. Hep yukarı değil, bir de arkaya dönüp baksın.