11 Ocak 1970

MEVLÂNA’yım ben!

(Bu günkü kayıtlara göre bu tebliğin başı bulunamamıştır)

1 Günde gördük has YUVA’yı, YUVA’da bulduk havayı. ALLAH diyen, elin açan, yalandan kaçan mümin kulu. Serdik postu. Olmayana diledik, ‘Olsun.’ dedik yalvardık. YÜCE ALLAH’ım verdi, YUVA’yı NUR’landırdı, NUR ile aydınlattı, bize bu YUVA’yı uğrak yaptı.

2 MUSA’nın asası denizi açtı, MEVLÂNA’nın hastası gönlünü açtı; derdinin devası, ALLAH’ımın YÜCE ADI.

3 Mütalaanın faydası, kulu eğitmesi.

(Resim verilir: Değişik bir kuş resmi)

4 OMAR der ki: “Nidanın oluşu, göğe giden TANRI kuşu. Nidalara ses verir.” ALLAH’ım dersin, gönülden dilersin. 

5 “OSMAN dumanı silmiş, OMAR kılıcı çekmiş adaletten söz etmiş, EBUBEKİR, YUYAN’a yumuşak yavrusunu vermiş. ALİ’nin aldığı YUYAN’ın yavrusu imiş. PEYGAMBER-İ ZİŞAN. Olaya şahadet etmek gerekmez. Manayı bilen geçmez. Seçtik yolu, dedik ‘ALLAH kulu.’ YUNUS’a ‘Dost.’ diyen, post veren DAPTUK EMRE. Hu çeker, yolunda boyun büker. Kuldan yudum dileyen, ‘Yuduma erdim.’ diyen; diz çöker, ‘ALLAH’ım.’ der. YUNUS da diz çöktü. ‘Olmuyor.’ demedi, olmaya yüz tuttu; ‘Gelmiyor.’ demedi, gelene tas tuttu. Şerbet gelse YUNUS içse, tadını gönüle akıtsa; ‘Ne güzel.’ der, ‘MEVLÂ’m verdi, tadı erdi.’ der. Tasa gelen ağu olsa YUNUS içer, gönüle akıtır. ‘YUNUS’um olmadın, verileni bilmedin.’ der, gönülden yakınır, yoluna bakınır, PİR’ini aranır.

6 Olmak dilenir, YUNUS’un yolu öyle bilinir. Yolum kullara SAMANYOLU ile bağlanır. Gidelim, ‘Sözümüz yetti.’ diyelim. ALLAH’a ısmarladık.”

7 MEVLÂNA’yım geldim, YUNUS’tan sözü aldım. YUNUS’umun sözünü kesmedim, o bitirdi ben aldım.

8 DEDE’yi dileyenler, sözünü isteyenler; bilseler gönülleri hep bir olduğunu, yolları bağladığını.

9 Olmuş, yolu bulmuş, mümin, yumuşak, MEVLÂNA yollu, münasip niyetli. Yuvayı yuduma, yumağa yol verir. Manisi olmuş, günü açılmış, olumunu yola vermiş, muradına ermiş. Cumaya sevinmiş. Yunur olmuş. nuruna YUNUS maya yapar, niyeti sana uyar.

10 “YUNUS’um, yuvadayım. Merdiven; yolunu aşmaya, ALLAH’ıma ulaşmaya. Mümin yaymayı, yuvanın yumuşak yoluna aldın. Mayan olumundan belli, gönlün yüzünden belli. Manaya namert bakmaz, çünkü ağız yolu telli.

11 Adıyan soruyan ben yolun gelüyen
     Anugün olmuş gördüm günü olmaz duruyen
     Mümin yunus deniyem ben yuvada kalıyem
     Niyazıma uyuyem der el yüce’ye nıgünahın 

12 YARATAN’ım niyazım uysun, olmuşu YUNUS görsün.”

ALLAH’a ısmarladık.