|
12 Şubat 1970
MEVLÂNA’yım ben!
1 Gülün söyleyin, yaşın icabı olanı
yerine getirin.
2 Giden gelmez, çıkan inmez, danışan yanılmaz. Sandığın gibi
olsaydı benim varlığım belirmezdi.
3 Yolun sonu yok, ölüm yok göç var.
4 YM olmuş YUVA. Gelen sormuş. Ne olsun dilersin? YARATAN’a yol
açarsın. Korkun gitsin. Selamet bulsun. OMAR der ki: “Adaleti vicdanında ara,
korku verirse kaç. Kul korkusu değil ALLAH korkusu. Sığındığın ALLAH’ın
seni korur.” Yolun yakına gelir, gelirse hayır olur. ‘Olumu nimete, yolu himmete.’
demezse yanılır. Yolumu nimet, olumu himmet, acaba nasibi midir? Yani kulun
himmeti değil, ALLAH’ımın HİMMETİ. Kuldan bekleme, ALLAH’tan
dile. Dileğin olur. Yanımızda oturan ömrü düşünene. Korkuyu sil. Ölüm
değil doğum var. ULU olana yolu bilene danıştın. Sorduğunu
demem, siyasete karışmam. ALLAH’ımın YOLU’na, kullarının koluna girmek
bana nasipmiş. ‘ALLAH’ım şükür.’ denmiş. Geldim gittim, YUVA’ya
yol oldum, dileyene çağırana yol verdim. Niyaz et ALLAH’ıma. ‘ALLAH’ım.’ de;
‘Niyazım SANA, dileğim SEN’den. LÜTFETTİN verdin, ‘Uğurum.’
dedim, kendime mal ettim. Emanetini bana bağışla. Nefesi bol olsun,
yumuşak gönlü alsın; yolu münasip, bedeni düzgün olsun. AMİN. (Evlat duası) Diledim ALLAH’ım,
SEN bilirsin YA RABB’im. ‘Adı ÖZ’üne uygun olsun.’ dedim. Adını ben verdim. Adı
da Uğur olsun. Yuvaya neşe versin. Amin.’
5 Gönlü gördüm, açık diye sevdim. ALLAH’ıma duacı oldum. ‘ALLAH’ım.’
dedim. ‘Yarattığın kulunu, yumuşak huyunu, SEN NUR’una yudumunu,
niyetine uydur, sevindir.’ Duacıyım, umduğuna müjdeciyim. ALLAH’ım duamı “YOLUNDA.”
diye cevaplandırdı. “KULUMA MÜJDEYİ VER.” dedi. “KULUM SUYUNU İÇER,
HAK YOLUNDA GİDER. SEVİNDİR, MÜJDESİNİ VER.” Müjdeyi
dünyaya değil, ahireti yorun. Ahiret müjdesi, müjdelerin en yücesidir.
6 ALLAH’ımın NURU’na, NURU’ndan parçasına sahip olduğu günde; kulun
yolu sorulmaz, şüphe edilmez. ALLAH’ım mümkün olan en büyük teveccühü, NURU’ndan
parça taşıyana gösterir.
7 Umuru, ALLAH’ın emanetine CAN’ı ile sahip. (Hamile olan)
8 Gayeyi yoluna çevir, yolun seni doğruya götürür. Yeter ki ALLAH’ına
sığın.
9 Hocanın nefesi olsa, kendine üflese; manisi kalkar mı? ALLAH’ımın İZNİ
ile olur. Yumuşak olsun, yolunu bilsin. Nefesini ALLAH RIZASI için
üflesin. Muannit olmayın, ata sözü dinleyin.
(Resim
verilir)
10 Ulu yolun yolcusu. RABİA HATUN, kulun bacısı, dileyenin YARDIMCI’sı.
ALLAH’a ısmarladık.
LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR
RESULULLAH
himmet: Gayret, emek,
çaba. Yüksek irade. Yardım, kayırma.
Kutsal sayılan bir kişi tarafından yapılan etki. Lütuf, iyilik, iyi
davranma.
teveccüh: Bir yana
doğru yönelme, yüzünü çevirme. Güler yüz gösterme, yakınlık duyma,
hoşlanma, sevme.
muannit: inatçı.
|