17 Mart 1970 

MEVLÂNA’yım ben! 

1 Hoş gördüm. YUVA’yı, yoldan gelen havayı, havaya uyan kulları. Selam sevgili kullara, selam cümlenize.

2 Selamlaştık ADI’na, ALLAH’ımın YOLU’na. Dilimizle yudum aldık, gönlümüzü suladık, aldığımız habere sevindik, kulun adına ömür diledik. 

3 Gümüş yolun geçişi kolay, altın yolun varışı gönüle bağlı. Duanızı yolunuza ediniz, kabulünü görünüz.

4 Yumuşak soranın sorusu bitmez, birini çözse öbürünü bırakmaz. Aydınlık dünyanın karanlık günü demeyin, karanlığı aydınlatmayı vazife bilin.

5 ALLAH’ım verdi, rahmeti yağdı, kul yüzü güldü. OMAR der ki: “Yolunu yürüyen, aldığını bilendir.”

6 Vurmak yok defterimde, yermek yok kitabımda. Yumuşak yolun yolcusu, mümin kulun kolcusuyum.

7 Namazın sözü edilir, kula ağır söylenir. Kul, kul için etmez ibadet, yumağını sarana güzel hitap et. Yalvardığın gün; ALLAH’ına ibadetin sayılır, vardığına tutulur, yolun öyle verilir. Borcunu bilirsen, yolunu yürürsen, ALLAH’ın kuluna sevgi gösterirsen; en büyük ibadeti yapmış olursun. Gidişimiz var, AMİN. Gidiş-dönüş olur, olaylara bağlanır. Söz kuldan değil ALLAH’ımdandır. Yolun gayesi; durmak değil ilerlemektir, atomu havada değil, elde tutmaktır.

8 Bu mübarek yolundan, yolunun ULU’sundan selam bekledi. NUR’unu sevdim, ‘Mübarek.’ dedim. Olumunu bağlamış, yoluna ağlamış, küçük yolunu geçmiş, büyük yola ulaşmış.

(Resim verildi)

9 Duruyorsa süzgün, dünyaya değil üzgün. Elinde destek, gönülde istek. ALLAH’ın kulu. Dileği; hayırlı kulu olmak, dünyanın gailesini silmek, yalnız ALLAH’ını düşünmek oldu, dileği gönlüne uydu. 

ALLAH’a ısmarladık.