|
29 Mart 1970 MEVLÂNA’yım ben! 1 Hummanın olduğu yerden geldim. Vazifeliyiz, vazifelisiniz. YM. Olanlar, yoldan yardım diyenin yardımına giderler. 2 ALLAH’ımın verişine sual edilmez, kaderin çizdiğine isyan
edilmez. Kadere bağlıdır; (Deprem
için) yolunu çizmeye, doğruya gitmeye değil. YUVAMIZ ALLAH’ıma
emanet, cümlemiz ALLAH’ıma emanet. Olay umulduğundan güçlü. Dünyanın nimetidir,
amma bir çok kulun göçüne sebep olur. ‘Göç nasılsa olacak?’ dersen, göçten göçe
fark vardır. Eceldir, kaza değil; o yerin toptan silinişi. Ne var ki,
toprağı zenginleşir, nimet topraktan alınır. Toprağı besleyen
nedir? Maden. İnsan gübre olsa, dünyanın kuruluşundan bu güne olurdu.
Yerin altından üstüne gelecek, bilenin şansı olacak; günde olmazsa gelende
olacak, aklına iyi koy sözüm bilinecek. Sebep, dünyaya meçhul; ALLAH’ım
gelecek, kulların da nasibini verecek. ALLAH’ım kulunu isyandan korusun. İsyan,
kulu korktuğuna, kaçtığına uğratır. (Resim
verildi: Yoğun çizgili iki şekil) 3 Depremin oluşu, madenin akışa çıkışı. Magnez. Yumuşak yolu buldu, sert oldu, kaynadı
taştı. 4 Suyun akışına uyan; sudan gelir, suya gider. Suyun dünyadaki varlığı bilinir. Suyun baskısından geçer, toprağı dürter, gine suya gider. Olay bu. Yol için bilgi çok önemlidir. Bilenin ALLAH’ımın HUZURU’ndaki yeri de önemlidir, bilgisini hayır yolunda kullanırsa. Sözümü YUNUS’a vereyim, çağrıldım gideyim. 5 “YUNUS’um geldim, bir yuva gördüm. Yuvanın damında saç yok, akıntısı çok; yuvanın içinde aş yok, acı çok. Kullar oturmuş. ‘ALLAH’ım.’ demiş, yanmış yakılmış. ‘Terk ettin bizi, yavrularımızı. YÜCELİĞİN’e sığar mı?’ ‘Yumağını sardıkça, ALLAH’ını andıkça şikayete yol yok.’ dedim. 6 Danıştım, dünkü hallerini sordum. Dendi ki; ‘Aşı da vardı,
işi de vardı, yalnız ALLAH’ına şükrü yok idi. Olanı beğenmez,
yuvada hoş durmaz, yavrusuna hak yedirmez.’ ALLAH’ım onu o hale getirdi
ki, bir lokma aş. Ne var ki yavrusu, günü gelende, gönlü açanda mümin
olacak. Onun yüzünden çekilen sıkıntı. Mideciğine haram aş girmez, az
olur amma helaldir, harama el atamaz. ‘Şükrü yok, helal lokmasından
başka kazanamaz.’ dedim, ALLAH’ımı bildim. ‘Milyonda bir hesabın, ne YÜCE’sin;
ne küçüğüm ben.’ dedim. Gideyim. Şükürden geçmeyin, şüpheye
düşmeyin.” 7 MEVLÂNA’yım geldim. (Bir takım çizgiler çizilir) Korkuyu silen, ALLAH’ıma sığınır. Çizdiğim çizgi, olacağın cetveli. Daha da olacak, kul korku duyacak. Korkuya kapılmayın, yolunuzun üstü değil. Madendir sebep. Yoldan geçek, yolu bulacak. Yumuşak yolun yumuşak kulları, telaş etmeyin. ALLAH’a ısmarladık. ALLAH’a emanet olun. ALLAH’a emanet olun. ALLAH’a
emanet olurn.
|