15 Nisan 1970

MEVLÂNA’yım ben!

1 Yoldan yumağı gördüm, suyumu verdim.

2 Olmuşun yolunu, gününde elini, havada yelini ‘YM’ dersen, yolunu gününe eklersen; huzuru bulursun. Düşünmeye ne hacet, açık dedim. Gününe uydurursan elini, ferahlarsın; havaya uydurursan değirmenini, suyunu alırsın. Almayı-vermeyi boş sayma, ağızdan çıkan her sözü hoş sanma. Yeter ki dokunmasın, kulu incitmesin.

3 Ağızda olan dişin, eline aldın aşın. Yersin ezersin, çiğnedim dersin; maniyi açarsın, yutmaya bakarsın. Yutmak kolay, mideye atmak kolay; zor olan hazmı. Söz de öyledir; söylemek kolay ağızdan çıkar, yutması kolay itmeye bakar, hazmı zor. Onun için ağızdan çıkana dikkat etmeli, kul gönlü kırmamalı. Sözümü kula değil cemiyete söyledim.

4 Sevgim cümleye çok, ne var ki yanımız yönümüze yakın olana bir başka sevgimiz var. Seven kul cümleyi sever, amma evlatlarını bir başka sever. Bizim de sevgimiz öyle. Sizi ben değil gönülleriniz kayırır, yolunu ayırır. Meyve yesek, ‘Yemiş.’ desek tadını alsak, ‘Severiz meyveyi.’ deriz.

5 ‘Mum ışığı az.’ deme, gücü kadar verir; ‘Güneşin ışığı çok.’ deme, YÜCE’den gelir. Boyuna göre işi olur. Vazifenin küçüğü-büyüğü olmaz. ‘Meyve.’ dedik, sözü geçtik. ‘Bu mudur?’ demeyin, ‘Sevmeden de yiyin.’ dedim. Dünyaya boş verilmez; hepsinin sebebi vardır, yenilmesinin hikmeti vardır. Günün kulu, elden değil haptan alır gıdayı, öyle bulur şifayı sözde. Yesin hasını, ağaçtan meyvesini; ‘Hastayım.’ demesin, uzun ömürlü olsun. Yanılmayın, ömür uzunluğundan maksat, sıhhatli-huzurlu günlerdir. Yoksa yumağın ölçüsü değişmez. Ömür, neşeli gün. Duanı öyle gün yap, yoksa çok yaşamak için deme boştur. Uzasa ne dilersin? O da geçer bilesin. Mumun ışığı kadar vazife alsan, sevin.

6 Mümin isen yola gel, sevdi isen kola gel, kalem tutan ele gel. Gönülden yumuşadın, üstüne alındın. Dediğimi suyumdan alan cümleye dedim.

7 Gelenler hayır verdi, gelmeden önce dünyadan göçtü. Yatağından yumağını bitirdi, gitti. Alemini değiştirdi. Umduğundan öteye çıktı. Pek çok yüceye. ALLAH’ına vardı, vazife aldı. Dünyaya döndü, ağaya bedenli göründü. Suyuna bereket verdi. ‘Kimdir?’ dersin. Gönül zenginliği çok, adı dünyaca yok. Yanılmayın, adı var, tanınmış değil. Gönül ölçüsü çok yüksek. Gelişe ‘Hayır.’ de, SALİH kulu tanı. Kendi de adı da salih. YUNUS, öbürünün adı. YUNUS EMRE değil, onun değerinde ALLAH’ımın KATI’nda. Öbürünün sözü değil, ÖZ’ü gerek. Yapmış dünya yapısı, açmış ahiret kapısı.

8 Yumuşak olmak, yola girmekle olur; yola girmek, ALLAH’ımın yarattığını sevmekle olur. Sevgimize ölçü yok, şükür ALLAH’ım; kulun yanılanı fakir, ALLAH’ım. Gönül fakiri. 

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH