|
17 Mayıs 1970 - Mevlit kandili MEVLÂNA’yım ben! 1 Kul miyarı gönül ile alınır. Gecenin yüceliği cümle mümin kulun gönlüne ışık verir. Gecenin günün, ay doğdu, yumak sardı, kulun mantığı doğruya vardı. Bu gece ‘Yüce.’ dendi, geldi, gece gün oldu, dünyanın yüzü güldü. Çünkü, ALLAH’ımın NURU’ndan en çok nasip alan kulun gelişine dünya şahadet etti, aydınlanmasını nasib ettiği kullar etrafında toplandı. Şansınıza söz edeyim, günümde yanıma gelenden daha şanslı olduğunuzu bildireyim. Günümde yanıma gelen, meclisi kuranlarla fani olarak konuşurdum; gününüze geldim, ALLAH’ımın NURU’na vakıf olarak bildirdim. Günümde aradım, gününüzde bulduğumu bildirdim. Farkı çoktur. MUHAMMED MUSTAFA ALEYHİSELAM EFENDİMİZ’in Şefaati’ne sığındık yardımını diledik cümle için; o'nun dileği de cümle yaratılmışlar için. “Yarattın ALLAH’ım, şaşırtma.” 2 Dünya; merhamet dilemek için değil, layık olmak için çalışmalı. Baba evladına verir beklemez, beklediği evladının üstünlüğüdür. Ne üstüne? İnsanlık, insanlığın ispatı. Dünyada hayvan da yaşar. Hayvana üstünlük gerekmez, çünkü karakter bulunmaz. CAN yolunda savaşır, CANAN’ı bilmez. İnsanlık, CANAN’ına koşar, CAN’dan geçer. 3 ‘Söz’ diyene de ki; ‘MEVLÂNA’ değil, söz ALLAH’ımın. MEVLÂNA postane, GARİB postacı. ALLAH’ım cümleden RAZI olsun. Dünyayı düşündüm, kulu pişirdim. ALLAH’ım dünyayı ne güzel yaratmış, kulun gönlüne yatmış. Dünyanın denizine, dağına, ağacına, dalına söz edilmez, ‘Deniz kir tutmuş.’ denmez. Denizin kiri kulun teridir, kul kirletir. Kulun kiri olmasa, denize çöp koymasa kir mi olur? ALLAH’ın YOLU’na edilen her kötü söz, denize atılan çöpe benzer. Denizde çöp kalmaz, sahile atar. Layık olmayan kullar, denizi çöplü görür, nasibini almaz, kirli diye giremez. Bilinse ki deniz kir tutmaz. 4 ALLAH YOLU’nun hamalı, dünyanın mümin kuludur. Dünyayı bildi, gönülden sildi, olana uydu. ‘ALLAH’ım.’ dedi, sırtından gaflet yükünü attı. Hamallık bu. Layık olmayanın denizi pis olur. 5 Umut olmasa, kul gönüle koymasa yaşamak zor denir. ALLAH’ım her
işini bilir de verir. Kul, olanı bileydi dünyada huzur mu olurdu? Yoldan diyen, gaipten söz eden yanılmasın. Yolun gidişini,
inişini-çıkışını, ALLAH’ım SEVGİLİ PEYGAMBERİ’ne dahi
kendi Şahsı için bildirmedi, sadece vazifesi olanı verdi. Gaip, dünya
kuluna kapalı. Öyle olmasa ‘Gaip’ mi denirdi? Bilinenin dışından haber yok. İzin
verilen, kulun yoluna konur. Demeyin ‘Sen verirsin.’ Ben de veremem.
Verdiğim, izin kadar. Kulu eğitmeye. Olanı demezsen kulun inanması olamaz. ALLAH’ımın HİKMETİ’nden sual edilmez. Dünya
kuluna gaipten söz verilmez. Yani söylenmesi için gaip, kula bildirilmez. ALLAH’a ısmarladık. |