|
23 Haziran 1970 MEVLÂNA’yım ben! 1 Müsterih olasın, hayıra inanasın. ‘Olmuş mu, olmamış mı?’ deyip gönüle duman koymayasın. Hayrın ne olduğunu ALLAH’ım bilir. Kulunu senden çok düşünür. Senin değil ALLAH’ımındır yarattığı. Sen onun (evladının) emanetçisisin. 2 Nasibin verilişi ALLAH’ımdandır. Kendine dünyada YUĞAN
aradın, aradığını buldun. Mürşit demektir. Mürşit, dünyanın
yolunu YÜCE’ye bağlayan, kula elini verip yürümesine yardımcı olana denir. 3 ALLAH’ımın verişi, alın yazısıdır. ‘Almazsa?’ deme, yuvana duman koyma. Olmuşun çaresi yok. Arkana atarsan, geleceğe bakarsan, huzuru bulursun. Şüpheni sil. Şüphe seni yürütmez. Üzüm ne ile erer. Güneş ile. Güneşe bulut gelse ermez, tat almaz. Senin şüphen de güneşe dolanan bulut gibidir. Oldurmaya-erdirmeye yol vermezsin. Şüpheyi sil ki, duman açılsın, netice görülsün. Duman çözülür. Yükünü ALLAH’ınla paylaş. ALLAH’ımın, yolu münasip kuluna yardımcı oldum. Şüphesini dağıtsın, yardımımı görsün. 4 ‘Anacağım.’ dersin, gönülü üzersin. Dumanını dağıt, huzuru
bulursun. ‘ALLAH’ım.’ de, sığın. ‘Sığındım, huzur diledim SEN’den.’
dersin. Geçici olandan korkma. Geçicidir kalmaz, iz bırakmaz. Hatasını bilen,
gelecekte yapmaz. Bilinmeyen hatadır, kötü olan, üstüne alınmayan. Olgunluk
yakındır. Dualara yer ver. Şüphesiz olsun, olay beklensin, hayırlıdır. ALLAH’a ısmarladık. |