31 Ağustos 1970

MEVLÂNA’yım ben!

1 Maynayı almak kolay, yükünü hafifletmek. Dilersen YUYAN’ı bilmek, ‘Gözüm görsün.’ deme. Görmeden de gelir, yerini bilir. Layık oldun, buldun. Layık olduğun kadar kalırsın. Yalnız sözümüz yanlış anlaşımasın. Layık görülen kul; günde olur, gelende kalır, yerini başkasına verir diye bir şey yoktur. Kul, ya layıktır, sonuna kadar öyle kalır; ya da değildir, geç ayılır. Ayılandan olmak da güzel. Ne var ki vakit kalırsa.

2 CAN’ının alevi, ADEM’in kelamı. ULULAR da dünyadaki beden hizmetiyle bilinir, yol öylece yürünür. O'nun RUH’undaki hüneridir sizin dediğiniz. MEVLÂNA yazdı-söyledi, döndü-üfledi. ADEM’in varlığı, dünya darlığını sildi. Yazıyı deftere, hitabı YUVA’da layık olan kula verilir. Olay bu. Birinin öbüründen üstünlüğü yok. Verilen müstesna kuldur bilinir, alan da geri değildir elbet.

3 Orucu tutmak güzel; ne var ki, nasip olursa, uslanmış kulların niyetine ALLAH’ım İZİN verirse. Niyet güzel.

4 MUNİSE HATUN der ki: “Niyet ettim, namaza durdum, cümleyi ALLAH’ıma emanet ettim; önceki namazım sakatlanmasın. Oruca niyet ettim, ALLAH’ıma sığındım ki; arıza olmasın, orucum yama almasın.”

5 YUŞA ALEYHİSSELAM der ki: “Uykuya niyet ettim, gönlümü ALLAH’ıma havale ettim ki; yanlış yola bakmasın, mantığım sakat olmasın. Çünkü uyku cansız kalır.” İyiye havale edersen, iyi yönde döner; umutsuz yatarsan, münasip olmaz, mantık selameti bulmaz. ‘Uykunun önemi yok.’ deme. CAN’ına yönünü dene, uykuda yön ver kendine. Uyanık zordur dersen, anında düşünme.

6 Uyku nedir? Uyku, bedenin yükünü bırakması; RUH’u. Hamalı düşün, yükünü emin yerde bırakırsa sağlam alır. Onu dedim, uykudan önce ALLAH’ına duacı ol, RUH’una yönünü kendin ver, mantığını o yönde kullan. Uykuya yatarken de ki: ‘ALLAH’ım SANA sığındım, RUH’umu YÜCE KATIN’a emanet ettim. SEN’den başka düşünmem, dünya diye yakınmam. Yolumu dilerim, yönümü isterim ALLAH’ım.’ de, uykuyu bekle. Düşünme dünyayı. Uyu-uyan, kendini yokla.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH