1 Ekim 1970

MEVLÂNA’yım ben!

1 Hummalı günün sonunda, her iş olur yolunda. Kul çevirmez işleri, çam devirmez güçleri. Olan-gelen, ALLAH’ımdan bilinir, şüphesiz inanılır. Yol yakınken dönülür. Döndüren kim? ALLAH’ım. Sebep sorsan bilinmez, sofra başı denilmez. Sofra da ALLAH’ımdan, dilediğine verir. Kimine düğün sofrası, kimine piknik sofrası. Tadını sorarsan, ayrılmaz. Dersen ‘Biri zengin, biri fakir.’ YM olmaz. Her birinin yeri ayrı, tadı ayrı. Her düğün sofrası kurulmaz, her gün pikniğe gidilmez.

2 Olmuş, yolmuş, gelmiş, bulmuş, hamuru öyle yoğrulmuş. ‘Sinsice.’ deme, yol açılmış. Ferahı kendine ayır. Düzen bozulmaz, bir tuğlaya bina feda edilmez, fedaya çalışanın affı olmaz. ALLAH’ım GÖRÜCÜ’dür, ANINDA VERİCİ’dir, DÜZENİ KURUCU’dur. Söze yer verme, ÇAKIR’ı dinle. Dumanın rengi koyulmasın, kazan fazla kaynamasın.

3 O'nu dileyelim.

4 Müstesna yolun kullarısınız, şükür ALLAH’ıma. Olumuna hitap ettim, olmayı öğrettim. ‘Maniyi yumağına koyan.’ deme; hayıra yor, şüphesiz öyle gör. Düşünmek yeter.

5 Tarlada, ağaç ta ot ta biter. Ağacın ömrü uzun, otunki kısa olur. Ne kadar boy verse de, tarlayı sarsa da, ağaca boy veremez, ondaki kuvveti alamaz. Etrafındaki otlara bakmayın. Otun dahi çeşidi olur. Kimi dikenlidir can yakar, kimi yapışkandır eteği sarar. Ama ne olsa, gine de ottur. Ağaca konar kuş, neden ota konmaz. Çünkü onda kuvvet görmez.

6 Görürsün ki bulursun. Görmesen, varlığıma inanır mısın? Altın çubuk mu, baskılı lira mı daha değerlidir? Yanılma, kıymet değeri birdir. Mana değeri? Altın çubuğu boynuna takar mısın, kimin diye bakar mısın? Aymayı bilensiniz, sözümü alansınız; ‘Gideyim.’ desem, yoluma bakansınız. Ne var ki, yolumuz hep bir. Ben sizlerleyim, sizler benimle. Ayrılık nerde?

7 Güzellik, dünyada yaşadıkça; hazırlık, burayı bildikçe.

8 ALLAH’a ısmarladık. Gidelim, yerimizi alalım.

9 Yanınızdayım meraka yer yok.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH