19 Kasım 1970

MEVLÂNA’yım ben!

1 Sunduğum; alana, ‘Yolumdur.’ diyene, sebep sormadan yürüyene.

2 ALLAH’ım huzur versin. YUYAN’ı bilenden, korku olmaz. ‘Üzümsüz.’ demeyin. Üzümün tadı sonradan gelir, bilmez misiniz önce ekşidir.

3 Bedene hazırlık yaparsınız, aşı mideye katarsınız. Gönülün aşını da düşünün. Gönülün aşı ibadet. Gönül, ibadet ile beslenir. Sana demem, hata bulmam. ALLAH’ım ‘Hata.’ dememiş ki.

4 Olmuşun zekatı verilir. Madem ki elinde. ‘Eksilir.’ dersen yanılırsın. ‘Eksilir.’ dersen, eksilir.

5 Güvendiğin YÜCE’ndir, yumağın yolunda. Aydın olacak dileğin. Sebep gelir, kul şaşırır.

6 YUYAN’ınız oldum, GÜL’ümün yumağından örnek aldım. O'ndan geleni size verdim. Ayağını danışıp atan yanılmasın, ‘Olsa danışsam.’ demesin. Andığın an yanındayım, yardımındayım. Ne var ki ansın. Dedim, tadını beklemek gerek. Olsun, güneşten tat alsın. 

7 Ummak, güvenmektir; güvenmek, inanmaktır. Olmuşsa dileğince, deme ‘Bileğimce’; olmuşsa gadrince, deme kötü. Ne gelse ALLAH’ımdan gelir. Olgunluk, gönüldedir. Ne elde, ne dilde, ne yazıda, ne kalemde.

8 ALLAH’ımdan gelende, saygı arayın.

9 Her yolun yolcusu, ahiretin sevgilileri; hepsi YUVA’da. Amade olduk, ‘ALLAH’ım.’ dedik, İZİN ile YUVA’ya geldik. Saymak yetmez. MEYREM, NİYAZİ, HACI BAYRAM, YUNUS’um, MERKEZ, YAHYA, MEVLÂNA, LOKMAN, EYÜP SULTAN, RABİA, SÜMBÜL, LALELİ. Saymak yetmez. Bildiklerinizi bildirdim. Hepsi burda. Günümüzün gecesi, duamızın hecesi. Alıcıdırlar. Cemaat kuruldu, oturuldu. Olmuşun gönlünü, aralarına aldılar; GARİB’e ve cümlenize duacı oldular.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH

gadir: haksızlık etme, zarar verme. acımasızlık, merhametsizlik, kıygı.