17 haziran 1971

MEVLÂNA’yım ben!

1 Geldik gelenle, güldük diyenle, yürüdük sevenle.

2 Yumuşak yumak, sert şişe gelmez; yumağın düğümü, üzüntü ile çözülmez. Her yumak hayır diye sarılsa, sabıra yer verilse; düğümü kolay çözülür.

3 Şükür, arttırır eksiltmez. Her yemin ALLAH’ın ADINA edilir. Ne var ki, yemine en son karar verilirse yerini bulur. Her sözü yemin ile noktalamayın. ALLAH’ım gönlünü bilir.

4 Aymayı bilenle, yumağını yersiz saran; elbet bir olmaz. Suyun akışına desti koydun, yumağını yumuşak sardın. Üzüntü aldın, dumanın yumağına sıkıntı verdi. ALLAH’ıma havale et. Suyun aktığı yerdesin. Akan suya gelen çok olur, destisini alan gelir, damlasa da bekler. Demek şudur ki; gür iman. ALLAH’ım beden boyuna değil, gönül paklığına bakar. Sunduğumu alan, katıksız gönüle koyan ilk kulsun. ALLAH’ıma binlerce şükret ki, akan suyun başındasın. Gerçeği görmek, olmadan ermek her kula müyesser değildir. Ben iltifata değil, hakikate yer veririm.

5 Semiz kul etine, temiz gönül cennetine hizmet eder. Olmuşun gelmişiyim, PİR olmuş ermişiyim, VEREN’in aşığıyım. Almaktan ziyade vermeyi düşünenin, her zaman yanındayım.

6 Asmayı budayanla, kolunu sıvayana; beklemek düşer. Elbet beklediği olur. Gümüşe dünyada elbet bakılır, gümüş ile her yol açılır. Ne var ki gönül yolu, altın ile açılır. 

7 Hata ne anılmalı, ne yorulmalı, ne başka yumağa dolamalı. Gücenmek, kula yaraşmaz.

8 Yerden aldığın taş yerde dursun, kul elinde gezmesin; düşer ayağa gelir, can yakar.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH