|
3 Eylül 1971 MEVLÂNA’yım ben! 1 Yerimiz-yolumuz kalıpta değil. Kumumuz, rüzgarda savrulmaz. Kula yol sormak için, mani olmaz. 2 Kuyu, suyundan alınmak için açılır. Gelen su, nasibindir. Kurşunu derine atsınlar, tadına baksınlar. Sohbeti güne kattık, geçeni hayıra yorduk. Hata olmasa, düzen kurulmaz. Düzen yerini bulmazsa, geleceği hoş karşılaman gerek. ALLAH’ım cümleden RAZI olsun. Kuruntu edilmesin, kötüye yorulmasın. (Baş ağrısı için) Hatanı ödedin. Semiz beden değil, tedbirli olmak gerek; ALLAH’ımın emaneti olan bedeni, korumak gerek. CAN’dan kopmak kolay; CAN’ını besledikçe, emanetini korudukça. ALLAH’ıma emanet olasınız, yumuşak yolda gülesiniz. 3 Geldik, gördük, sevdik. ALLAH’ım cümleden RAZI olsun. Komşumuzdan, dostumuzdan, yakınımızdan, uzağımızdan, sohbete gelenler-gelmeyenlerden ALLAH’ım RAZI olsun, cümleniz selameti bulsun. Selam sizlere, güzel yollara. ‘EYVALLAH.’ diyelim, yolumuzu alalım. Gitmek gereklidir. Nasip yazılı ise, elden gelen nedir? Suyumuz içilir, hep beraber olunur. Anılan, anıldığı an gelir. ALLAH’a ısmarladık.
|