|
22 Eylül 1971 MEVLÂNA’yım ben! (Bu
tebliğin baş tarafı bulunamamıştır.) 1 Koruk, olmadan ermez; ermeyen üzüm, şarap vermez; kul, ULU’suz kalmaz; gelen, seni yalnız bırakmaz. Yeter ki dile, ‘ALLAH’ım.’ de, YARDIMCI’nı iste. YARDIMCI’n EYYÜB SULTAN HAZRETLERİ’dir. ALLAH’ım RAZI olsun, fincan oyunu kenara konsun, Alaattin Kalfa’ya dua edilsin, o da yerini bulsun. Yanılmayın, ALLAH’ımın ölçüsünde olanı benden sormayın. 2 Cennet-i Alâ’dan sorulan, RUH’unun ÖZ’ünedir. Görülen rüyalar. Ne mutlu. Kuluna verdiği, kulunun gördüğüdür. Ne mutlu görene, ne var ki uymayış hayırdır. Her kul imtihana tabi olur. Farkına varan, geçmeye çalışır. ‘Varmayan, geçmez mi?’ dersen; neden geçmesin, gönül yolunu açmışsa. 3 Daha önce dedim, ALLAH’ım kulunu şüphesinde yanıltmaz. O'na giden, hangi şüphe ile giderse, onu bulur. ALLAH’a ısmarladık.
|