|
1 Ekim 1971 MEVLÂNA’yım ben! 1 Huzurun olduğu yerde sükunet vardır. Kumun elendiği yerde hikmet vardır. Daha önce dedim, GARİB’i verdim. Azar değil, sözün gelişi. 2 Deryadan gelip, deryaya gideceğiz; her yolun sohbetini alacağız, her konuyu eleyeceğiz, elimize kalanı şüphesiz göreceğiz. Sohbetin zararı olmaz. ‘Yetersiz.’ dense de, kul karlıdır, tek kelime öğrense de. Denirse de ‘Söyleneni zaten bilirdik, MEVLÂNA’dan alasını alırdık.’ Yolun sohbetini, beden alırsınız; öbür yolun sohbetini de, onların ağzından dinlemek gerek. Yanımızdaki sordu, ‘Neden bizden sohbet dilenmedi?’ Hiçbir mürit, kendi yolundan başka yolun müridine teveccüh etmez; onun için mürşit aracı olmaz. ‘Hoş yolun mürşidi olsam, hepsini dinlerdim.’ derseniz, yanılırsınız. Örneğini her vesile ile görürsünüz. Gittiniz, sohbet ettiniz; dönüşe, tenkide vardınız. Tenkit edecek iseniz, niye gittiniz? Elbet hata. Her kul, kendi mantığını kullanmalı, inandığı yolda yürümeli. Onların inandığı yol, o yol. ‘EYVALLAH.’ deriz, yollarına hürmet ederiz. Hürmet etmek, onlarla yürümek değildir. Fikirlerini çürütüp, kendi fikrini kabul ettirmeye çalışmak, yersizdir. Sen onu dinlersin, öbürünü dinlersin; aldığın, karın olur. Oynak söz dendi ise, yumağa söylendi ise; söyleyen düşünsün. Açık dedim ya. Onların düşündüğü odur. (Said-i Nursi için ne diyorsunuz.) Kayıt defterini mi okumuş, tanıyabilsin? Ananın ölçüsünü dahi veremezsin. Mümin olan, her olaya hoşnut olur. Olmasını bilen, hataya düşmez; hataya düşmeyen, duman bilmez. ALLAH’ım RAZI olsun, hoş sohbet eden kulunu görsün, hatası var ise uyarsın, doğruyu göstersin. Diyeceğimiz bu kadar. ‘Bu mudur?’ denmesin, her fikre hürmet edilsin. ‘Uyulsun.’ demedim. Kullar kendi yaratır. Hürmetten uzak olan yaratır. Söz PİR’ine değil. Hiç bir PİR, göçünden sonra üzerine söz almaz, ALLAH’ım izin vermez. ‘Neden?’ dendi. Çünkü VELİ, dünyadan göçmeden; kumunu elediğini, HİKMETİ’ne erdiğini gösterir, kula bildirir, ondan sonra göçer. O zamana kadar, her kul gibi görünen deli, VELİ’liğini otaya koyar. Bilinen VELİ’nin arkasından söz edilmez. Söz edildi ise, o VELİ değildir. Daha önceki sözümü açtım. 3 Bir zuhurat, ikinci defa olmaz. İkinci defa olursa, zaten zuhurat olmaz, günlük olaya sayılır. Niye kesilsin? ALLAH’ım layık gördüğü kuluna tekrar-tekrar gösterir. Daha önce dedim, beden borcun ödenir, bedeni hafifletir. 4 ALLAH’ımın İZNİ ile, manayı her arayan bulur. Ne şeyh olmak, ne taç giymek gereklidir; gönülden aramak yeter. ALLAH’a ısmarladık. LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH
|