1 ekim 1971 

MEVLÂNA’yım ben!
 
1 Şuurun olduğu yerde, huzur da olur. Her kul, ALLAH’ımdan dilediğini alır. ‘Alacak mıyım?’ diyen yanılır. Dilediğin hayır ise, elbet ALLAH’ım verir. 

2 Hayrat neden yapılır? Dünyada anılmak için mi, kuluna hizmet etmek için mi? Elbet kuluna hizmet için. Senin adını vermene hacet yok. ALLAH’ım, layık gördüğü kulunun adını, gönüllere yazar. Geçit vermeyen dağlar aşılmaz mı, öte yakaya geçilmez mi?

3 Yerini dolduran, boşluğu silendir. Her olay yerini bulur. ‘ALLAH’ım.’ diyen, dünyayı aydın görür. Mürşidin verdiğini; yumağına sardıkça değil, sevgin arttıkça bulursun. Mürşit; yolunu gösterir, yürümeyi öğretir. AŞK’ını, gönlün yaratır. Aynı deryada buluşalım, ALLAH’ıma kavuşalım. Dünya derdini silelim, HİKMETİ’nden sual etmeyelim. ALLAH’ıma emanet olasınız, dünyada ahireti göresiniz. Çirkini değil, güzeli seçesiniz; dünyada çirkin yoktur, bilesiniz.

4 Endişeler silinsin, ‘Küffüne uygundur.’ desin. Gayret ile değil, güven ile olur. ALLAH’ımdan bekleyen, bulur.

(Tebliğin bundan sonraki satırları bulunamamıştır.)