|
8 Ekim 1971 MEVLÂNA’yım ben! 1 Hal ile yolu ayıralım. Hal ALLAH’ımdan, yol kulundandır bilelim. Hal ALLAH’ımdan gelir, ne diyelim. Yol dileyene ışık tutalım. Yoldan soran, alır ışık; halden soran, tutar kaşık. 2 Aşından nasibin ne ise, kaşığın çalar. Kul başı
ağrıyanda başını bağlar. Ne geleceğin kaygusu, ne
olacağın sorgusu olmaz. ‘ALLAH’ım nedendir?’ denmez. Benim diyeceğim
‘YM.’ olsun. ‘ULU’dan gelsin.’ dense de, niyete uyan değil, nasibe
yazılandır. Nasibe yazılan, ancak kula hayır gelendir. ‘Meyvenin yenmişi
neymiş?’ dersen, mideye girişte, aşın yoldaşı olur. Mayayı
hamura niyetle tutarsın, hamura elinle şekil verirsin. İster tuz
katarsın, ister şeker. Mana dilden değil, gönülden. Şarkıyı
dinlersin, kimine gülersin, kimine ağlarsın, kimine coşarsın. ALLAH’ımın
ADINA, baktım verenin tadına. Nerden geldim, nerde kaldım, nereye vardım? Her
geleni sordum, ‘Hummalı dünya.’ dedim. Dünya çarkı döner, her uyanı döndürür.
Kulun dayandığı ALLAH ise, dönen çarkın dışında kalır. Her dönene
uymak, yersizdir. Her gelene bakmak, yetersiz. Merkep olmaz semersiz.
Çilesinden mi? Oluşundan, dünyadaki yerini alışından. Kelebek neden
hep uçar, rüzgardan kaçar. Bünyesini öyle alışındandır. Ya huyu ile, yahut
beden gücü ile; her yaratılan, dünyadaki yerine oturur. Kaidenin dışında
kalamazsın, ‘Ben uymayım.’ diyemezsin. Onun için, ‘Her olan ALLAH’ımdandır.’
diyelim, sabır ile içinden sıyrılalım. Sabır, güneş gibidir. Meyveyi
olduran güneş, kulun sabrına eşittir. Kulun sabrı çok ise, güneşe
denktir derim. 3 SAHİB’imin YOLU’ndayım, VERDİĞİ’nin aşığıyım; gördüğüm günden. VERDİĞİ’ni, VEREN’den dolayı severim. Yolumu bulmaya, dünyada uyarım. Ahiret; her dileyenin, yolunu bilenin, ‘Gidelim.’ diyenindir. YARATAN’a varmak, O'na aşık olanındır. O'na yakın gönüller, yola yakın bakan gözler. Bakmayı dileyenler, el-ele versinler, ‘Cümlemiz gidelim.’ desinler ki, ALLAH’ımı bulsunlar. Gönülle gidilsin, dilenenler anılsın, kim nasib olursa bulunsun. Ne yola zorluk? Kula eziyet verilmesin, ‘Gönül çekmedi.’ denilmesin, olmuştan olacağın suali açılmasın. ALLAH’a ısmarladık. Yolunu verdim, ‘Hayır ola.’ dedim. Daha önce verdim, açılanda görülür, helva karılıp yenir, tadına varılır. ALLAH’a ısmarladık.
|