|
11 Kasım 1971 MEVLÂNA’yım ben! 1 Yumuşak yerde, yumuşak kul olur, gelenin gidenin duası alınır. ALLAH’ım RAZI olsun, gecemiz kutlu olsun, her kulu mutlu gelsin. AMİN. Denilen sende kalsın. Ağıza dahi alma, gülüşe dahi verme. 2 Yaprak ağaca niye verilir? Ağaçtan alır, aldığını bilir. Her yaprak yerindedir, kimi aşağı dalında, kimi de yüksektedir. Ne var ki, hepsi de ağaca aynı yakınlıktadır. Ağacın her yapraktan, aldığı da verdiği de birdir. 3 GARİB’i dedik, yolunu bağladık. ‘GARİB müstesna.’ denir. İstisnayı ALLAH’ım gönülden gönüle, yolundan gördüğüne lütfeder. Her zaman denir, GARİB bizim tarafımızdan çok sevilir. ALLAH’ımın EMRİ’dir; çok sevdiği kulunu, “SİZLER DE SEVİNİZ.” der. Sevgi orada büyür, o yolla yayılır. GARİB te görülen AŞK ile, AŞK’ımız bağlanır; deryanın verdiği, o yolla dileyene verilir. Deryadan alan kaynaktır, GARİB. Ben deryadan kaynağa veriyorum, alanlara ne mutlu. 4 Yemeniyi giymedik mi, bağları gezmedik mi, çizmeyi çekmedik mi, dağlara çıkmadık mı? 5 ALLAH’ım cümleden RAZI olsun, cümlesine selam gitsin. ALLAH’a ısmarladık.
|