10 Aralık 1971

MEVLÂNA’yım ben!

1 YUVA’mız yol için, yumuşak yolu bulanlara açıldı. Sözümüz, gönül açanlara verildi. Günün olayları elenmedi, günlük olay belenmedi. Her yumuşak yol, MEYDAN kapısında durur. Durak, MEYDAN’a girişe mehildir.

2 Yeşil rengi severiz, huzurun dengi olduğunu görürüz. Pembeyi severiz, ‘GÜL’ün dengidir.’ deriz. AŞKI’na kırmızıda düşeriz, turuncuda KUDRETİ’ni buluruz. Morda bakarız, ‘Cümlesinden geçtik, morda durduk.’ deriz. Maviyi deniz ile gökte düğümleriz. Sarıyı gönlümüze bohça örneği gibi sararız.

3 YAHYA EFENDİ der ki: “Yetimin derdi, üzsün her ferdi. Elini versin gözündeki yaşı silsin ki, kendi gözüne gelen yaşı da silen olsun.

4 MERKEZ EFENDİ der ki: “Can-ı gönülden damla veren, desti ile alır; yerini bilen, kaderine razı olur.”

5 EYÜP SULTAN der ki: “Sabır ile bulan, sarayda güler; günü cehennem olsa, cenneti kabri olur.”

6 HAZRETİ MUSA der ki: “Gemiyi aldı isen, rotasını düşünme; dengesini buldur, yeter. Kul olaya takılmasın, kazık diye çakılmasın.”

7 Kamu kulun ölçüsü olmalı, kulun görgüsü kamuya uymalı.

8 Nasip ayaklıdır, kulu oturduğu yerde de bulur.

9 Masayı mümin kul da kullanır, mümin olmayan da. Ne var ki, mümin olan övünmez, kaybedince dövünmez. Hatasız kul olmaz, ne var ki olacaktan kaçılmaz. Hoyrat olmadıkça, yerinme.

10 Bir lokma bir hırka günü geçeli asırlar oldu, günde kul kamuya uydu. Uyduğun kadarıyla güzel, gerisi gazeldir. Yaşantında kula yük olma yeter. ALLAH’ım KENDİ’ne yük olanı yaratmaz, yarattığını KENDİ’nden uzaklaştırmaz. Kulun yükü de, ALLAH’ıma değil dünyayadır. Ne var ki, dünya da kul ile ölçüsünü alır, kul olmasa top örneği ortada kalır.

11 Huyun en güzeli; huysuza ‘Sen güzelsin.’ diyebilendedir, huysuzda güzeli bulabilendedir, düğümünü çözmesine yardım edebilendedir.

12 GARİB’e gelecek bizlerce önlenir, her olay gözlenir. Günümüz, hayır olana açılır. Gönlünü yokladım, çiçek diye kokladım; ‘ALLAH’ım.’ dedim, ‘ÖLÇÜN’de ne yanılırsın, ne aldanırsın, sen seçtiğini bilirsin.’

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH