30 Aralık 1971

MEVLÂNA’yım ben!

1 Gitmeden, gelmeyi düşünmedim; gönlümü, beni anan gönüllerinizden ayırmadım. Yaprağa CAN verene, damarlarda kan yürütene duacı oldukta; gönüllerde neden çok şey aradık? Her gönül bir olmalı, darı örneğini koçanda toplamalı. AŞK’ımız; ne sönenden, ne yönünden dönendendir. Damardan akan kanı, ateş örneğini yakandadır.

2 Korkuyu silelim. Kelebek örneğini, rüzgardan kaçmak değil; kuş örneğini, rüzgarın içinden geçelim. HAZRETİ OSMAN der ki: “Suyumuzu verenin kimliğini sorana, ‘Yolcudur.’ derim. Dünyaya her gelen yolcudur. Membaını bulan, yolcudur.”

3 Haram yiyeni, ne sen bilirsin ne de ben, kul kendi de bilmez. Oymayı işleyen ipliğini alır. Ne var ki, ipliğin ölçüsünü bilmez, nerede kalacak düşünmez. ‘Şeytana uydum.’ diyen, ALLAH’ımı gönülden çıkarandır. Aramazsan sırrını, sormazsan serimi, umduğun olmaz diye, deme ‘ALLAH’ım sevmez kulunu.’ Sevmek, ALLAH’ımın YÜCELİĞİ’dir. Kağnıyı gayrete düşmeden götüremezsin, ne var ki gideceğin yere nasipten önce varamazsın. Niyeti kurarsın, ölçüyü ALLAH’ıma havale edersin. Ham meyveyi derme, olmamış bezi dürme, çorbayı tuzsuz karma. Üzme kendini, dünyayı kötü diye kurma. Yaşamaktan amaç; her olanın O’ndan geldiğini bilmek, O’ndan gelenin hayır olduğuna inanmak. Bunu bildiğin gün, dünyayı ayna örneği görürsün, kuruntudan kurtulursun. Soğuk sıcağı aratır, kahır ALLAH’ı buldurur. HAZRETİ YAHYA der ki: “Gören göz, görmeyenden kördür, eğer VEREN’i bilmezse. VEREN’i gördüğün halde bilmezsen, ‘Kuluyum.’ demekten kork.” YUNUS’um der ki: “ ‘Aşayım.’ dedim, bir dağı aştım, sanki evreni dolaştım. Öyle çok gördüm, dedim ‘Güne dek kördüm.’ ” SELAMİ HAZRETLERİ der ki: “Asmayı budayanlardan, HAYYAM örneğini sarhoş olanlardan. Bize bağı değil, şarabı gereklidir. Bırakın bağı, budayanların olsun, size şarabı sunsun. VEREN verdi diye, kuzuyu sevdik. Neden hırçın diye keçiyi yerdik? Onu kim verdi? Huylu, huyu ile değil, VEREN’den dolayı sevilmeli.” MERKEZ HAZRETLERİ der ki: “Derde deva arayan; yerde aramasın, kuldan beklemesin. Elini YÜCE’ye kaldırsın, önce O'ndan dilesin. Derdinin devasını bulacaktır. Pabuç çivisiz olmaz, kul görgüsüz bilmez. Kalbini yoklayan, boşluk bulmaz. Komşusunu seven, dünyada da ahirette de sıkılmaz. NUR’lanan AŞK’ım, beni pişirdi. Kumunu suçladığım, kumun yolunu örttü.” HAZRETİ YUNUS der ki: “Bende aradığını kendinde bul ki, kulluğun mühürlensin. Kaçanı kovalama. Vermeye niyeti olsa kaçmaz. Zor ile alınan haramdır.”

4 Vaka gölgeye düşmez, gölgede aş pişmez. Kaide bozulmaz, kanun değişmez. Pişen aş kabında kalmaz. Sohbetler daimdir, GARİB’in göç günü yazılana dek. Suyun yolunu veren, alanları da düşünür. Kamuya uyan, su yoluna değer verendir.

ALLAH’ıma emanet olunuz.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH