31 Aralık 1971

MEVLÂNA’yım ben!

1 Mümin olandan sorulsa, ‘Günün konusu ne ola?’; der ki, ‘ALLAH’ım ile gele, gönlümü doldura.’ Yolunu çizenin, sohbeti bilenin; saygısı, bana değil YÜCE’yedir.

2 Sevgisi cümleye olan, cümleyi ‘ALLAH’ım YARATTI.’ diye seven; kuluna, hasım diye bakmaz. Hatayı kendinde arayan, hataya düşmez. Denmesin, ‘Düşenin dostu olmaz.’ ALLAH’ım, bütün yarattığı kullarının DOST’udur, O’na dönük olsa bile. O’na yüzünü döndüğü an; sana güler, NURU’nu yağdırır. Olaylara ‘HAK’tan gelir.’ diye bakarsan; derde düşmezsin, ‘Kötü talih.’ demezsin. Çünkü her şer kapısı, hayıra açılır. Amade olan bilsin, olana uysun. ‘Takatim yok.’ demesin, ALLAH’tan güç dilesin. Ne olmayana üzüntü edilsin, ‘Nasıl olur?’ diye tasaya düşülmesin. Olacak, yazılan görülecek. Her kulun yazısı güzeldir. Ne var ki, aynaya ne yüz ile bakarsan öyle görürsün. Gülerek bak, güleceğine inan, şüpheden uzak kal. Korkuyu yolun için alma gönlüne. ALLAH’ımın olduğu yerde, korku yer almaz; ALLAH’ımın olduğu yerde, kul mahzun kalmaz. Neden ‘Olmaz.’ diye duman konur gönüle? Olacağı, sözümün başında verdim, gönüldeki tasayı silesin dedim.

3 Kambur dert eder, sırtında yük var diye. Gönlünde yükü olmasın kulun. Dünya kısa gün, gelir geçer, kul nasıl olsa göçer; kambur dünyada kalır, gönül ahireti seçer. Onun için dünyada, niyetine uymayanı dert etme.

4 Yolundan soracağın var mı? Yanımızda olana. Yolun gidişine uymak, dünya kaygusunu silmekle olur. Dünya olaylarını bırak ALLAH’ım çözsün. Düzlük gönüldedir, dünya gafildedir. Demek değildir ki, çalışma, bekle gelsin, aksın içilsin. Vazifeni gücün kadar yaparsın, hak yiyenden uzak durursun. Yediğini bilmezsen söze verme, ‘Yedi.’ diye göze koyma. Her kul nasibini yer. Arı da çalışır, karınca da. Ne var ki, arı sizlerle paylaşır, karınca kendine taşır. Suyumuzun akışı budur. Verişimiz; dileyen kula suyumuzdan sunuşumuzdur, HAK YOLU’ndan gelişimizdir.

ALLAH’ıma emanet olasınız.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH