14 Şubat 1972

MEVLÂNA’yım ben!

1 Söze yumak ile girdim, SAHİBİ’ne kavuşanı anında gördüm. Gözün yaşı akıtan.

2 Cümlenize sağlık dilerim, gelenin yolunu kutlarım. KANUN YAR’dan, SÖZ O’ndan, VERDİĞİ FERMAN. O’ndan gelenin adına dedim. Kaide bozulmaz, sebep yoldan çekilmez. Kulun elinde olan, sadece mantığı. Onu iyi de kötü de kullanabilir. Mantığı iyi kullanmak, her olanı ALLAH’ımdan bilip amade olmak. Kötü kullanmak, kaderini değiştirmeye çalışmak. Ne gayretle, ne hayretle kader değişmez. 

3 Sorunun yersizliği malum. Seni umulmadık yerden KURTARAN’dan, yumağına ‘DEVAM.’ DİYEN’den, şüphen olmasın. ‘Ne ilaçta, ne güllaçta.’ demedim mi daha önce? YM, kayguya yer yok. Muyyinin olanı bilmedin mi? Elimi tutan demektir. Soyunuza değil, yolunuza hizmetteyiz; bedene değil, RUH’una hizmetteyiz. Pak gönül hatasız bedene sahiptir. 'Hatalı bedenin, gönlü pak değil mi?' dersen; ‘Eğer hatasını meziyet haline getirirse, gönül pırıl-pırıl olur.’ derim. Kul vardır, bedendeki hataya isyan eder, ahlakını daha hatalı kılar. Kul vardır, ‘Olan ALLAH’ımdan.’ der, hatayı meziyet ile örter. O, kulların en makbulüdür.

4 Saz kulağın pasını, söz gönlün pasını siler.

5 ALLAH’ıma emanet olasınız, kayguya yer vermeyesiniz, beni her an yanınızda bilesiniz.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH