21 Haziran 1972
MEVLÂNA’yım ben!
1 Hoş gördüm CAN dostları.
2 Kuyuyu sildik, nehirden aktık, deryaya baktık. Bakışta ne yeri ne göğü örttük; sadece olana uyduk.
3 Kucağa aldığın yavru kuzu ise, koyunu kucağa alamazsın,
yerini oğlak ile dolduramazsın. ‘Koyunun yerine, yaban keçisi olsun.’
diyemezsin. Her yaratılan, yerini doldurur. ‘Oyuk olan yere, ne doldurayım.’
dersen yanılırsın. Sormaya ne hacet? Oyuk olan yer, harç ile dolar. ‘Olmuyor.’ denen, olumunu
hazırlar.
4 HAZRETİ OSMAN der ki: “Olmuyor dediğine göz attım, HAZRETİ
ÖMER’e havale ettim, “ Olumunu hazırlar.” der.
5 Meyhaneye girdik, mey ısmarladık, sakiyi bekledik, sunsun dedik. Saki gelmez mi, meyi sunmaz mı? Sunmayacak ise,
meyhaneyi ne açtı? Mey sunanın, sunması gelenin; sırasına uyması gereklidir. Sonra
gelene, beklemek düşer.
6 Meşede güç bulduk, söğütte şekil gördük, ne var ki,
ille ‘Güldür.’ dedik. Seherde bülbül dinledik, AŞK’ına şahit olduk. AŞK’ımıza
ALLAH’ımızı şahit gördük. Kuldan şahidi ummadık. Görecek bilecek
sadece O’dur. Bülbül dahi şahit istemez, onun için seherde öter.
7 Yağan yağmurun tanesi sayılır mı? Yola çıkanda ‘Yağmur.’
diye dönüş görülür mü? Damın aktığına şahit isen, akan yerde
durulur mu? Akan yere tedbir alabilirsin. Yağan yağmura ne
diyebilirsin? Doğan güneşe bakarsın, gönülde
kandil yakarsın. Güneş batarken ‘Dur.’ diyebilir misin? Yıldızları görebilmen,
onları da sevebilmen için güneşin çekildiğinden haberin var
mı? Güneşin varlığı, dünyanın darlığına eşit değildir.
Dünya ADEM’den bu yana nesil-nesil kulunu geçirdi-göçürdü. Güneş aynı yerinde, aynı
gücünde yerini aldı. Dünyanın vergisine, kul da katkıda bulundu. Kul
güneşten sadece aldı. Aslında dünyaya da vermedi. Sadece dünyadaki
maddelerde kendini eğitti. Dünya ise, kulu
öğüttü.
8 Her olan O’ndandır, her alan O’ndandır. O’ndan gayrısı yok. ‘Dert.’
demeyin, dünyayı dert görmeyin. Hangi olay çözülmedi? Hangi düzen kurulmadı? Her
olay, yerli yerinde.
9 Asmadan üzüm aldık, seve-seve yedik. Balını gördük, daha tatlı dedik. Şarabını
içtik, sarhoş olduk, kendimizden geçtik. CAN dostlarıma, CAN’dan gelen
dostlarıma, ‘Selam.’ dedik.
ALLAH’a ısmarladık.
LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR
RESULULLAH