11 Ağustos 1972

MEVLÂNA’yım ben! 

1 Gayeden uzak olmayan, yolda taşı aramayan; her kulunun nasibidir sohbetimiz. ‘EYVALLAH.’ dedik, cümlenizi selamladık. 

2 Sözde hata olmaz, niyette yok ise. ADI’na bağladıkça, varmaktan şüphen olmasın. Dibekte dövülen kahvenin tozu savrulmaz, yeterince dövüldükçe.

3 Gerekmeyen durakta durulmaz. ‘Yamayı dikeyim, açığı örteyim.’ dersen; iğneyi ipliği ele aldın mı, yamayı fistanına uydurdun mu. Ne beklersin? Yumuşak yol; dilemekle değil, ALLAH’ım ADINA sevmekle bulunur. Hoşluk, sevgiden doğar; sarhoşluk, aşktan. Gönülde ateşin yandıkça, yolunu…

(Bundan sonraki satırlar özgün defterde yok)