16 Ekim 1972 

MEVLÂNA’yım ben!

1 Kucak dolusu sevgi ile geldim, gönüllerdeki olgunlukta açan çiçekleri gördüm. Cümlenizi selamladım, ‘Güneşin verdiğine uyarlar.’ dedim.

2 Aynada gördüğümüzü. Daha evvel dediğimiz, günde değişmez. Kuytuya sinmiş olan, güneşe bakmaz. Güneşe bakmayan; dünyayı mülkü sayar, mülkün SAHİBİ’ni unutur. ALLAH’ım KENDİ’ni unutturmasın, unutandan unutmayanı ayırsın. 

3 Kahrında mülkün SAHİBİ’ne havale edilen, selameti bulur. Camiye gittim, diz büktüm diyen her kul; kulluğa layık mıdır? Mümin olmak; VEREN’i bulmakla, VERDİĞİ’ni sevmekle yol alır. 

4 Bayramın gelişini bilmek için, orucunu bilmek gereklidir. Oruç da senin, namaz da, beklediğin bayram da. Yeter ki kulluğunu bilesin. Kaygu ne zaman gereklidir? Kul hakkını yersen, gönlünü nefsine harcatırsan. 

5 Gönlün madem paktır, elini açtığın sadece HAK’tır; gelen de, olan da hayırdır.

6 Boşluk dolacak, ayak yürüyecek. ‘Konu da hata var.’ dense de, hak olana uyulacak. Vaat edileni değil, elde olanı bulacaksın. Kaydını sepetten çıkaracak, masaya koyacaksın.

7 Ağacın duygusu sana yok gibi gelir. Aslında yaprağının ucuna kadar her olayı görür. Senin başını eğdiğin, elini açtığın; sadece YÜCE değil midir? Onun için kayguya yer yok. ALLAH’ımın ADINA edilen her niyaz, gönlün yaklaştığı nispette yerini bulur. Topu eline alırsan, her zaman aynı güçle atamazsın. Uzağa gider, bileğinin gücüne göre. Niyaz da öyledir, gönlünün yaklaştığınca değerini bulur. 

8 ALLAH’ım her olanı GÖRÜR, yolunda olanı GÖSTERİR. Gayrete ne hacet? Olacak, gelir seni bulur. Sözünü hatalı deme, sırtına yük vurma. Günün konusu, haklıyım kanısındadır. Senin yapacağın, her olayı ALLAH’ıma havale etmek. Göreceksin, dönemini bulacaksın.

ALLAH’a emanet olunuz.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH