11
Mart 1973
MEVLÂNA’yım
ben!
1 YUVA’mız açık, gönlümüz seçik. Hasretlik,
gönülden uzak olana düşer. Biz gönülden uzak değiliz. GÜL’ümüz
gönüllerde, gönüllerimiz ALLAH’ımda. Günün ötesini değil, anını bilelim; doğuşa
uyalım.
2 Yıldızları sayalım mı, aya gönül
koyalım mı, güneşe bakıp yanalım mı? Yıldızları saymaya değil, NURU’na
uymaya çalışalım; aya değil, cümleye gönül koyalım. Yeşil rengi
seversek zümrüdü, kırmızı rengi ararsak yakutu bilelim. Giymediğin
fistanını dağıt. Cümleye derim. Saklamak, gelecekte vereceğe
güvensizlikten. Unutulmasın, tedbir boştur. Ne kadar tedbir alsan, takdire
karşı gelemezsin. Alacağını değil, vereceğini düşün; sereceğini
değil, göreceğini düşün. Göreceğin yerde, sereceğe yer
yoktur. Göreceğimiz nedir? Vardıkta, YÜCE’nin HUZURU.
3 Komşuya pişen aşı
söyleme, onun aşını bilemezsin. İsyankar olur. Sen pişir sen bil. Sen verirsen; sevin,
‘ALLAH’ım, vergini paylaştım, kulun ile halleştim.’ de. HAZRETİ ALİ der
ki: “YÜCE’nin vergisi, kulunun görgüsüne göredir. ‘Paylaşalım.’ diyebilen
kulu, şüpheyi silendir. Yaprağı toplarsan, ağaç yapraksız mı
kalır? Bu sene kalsa, seneye donanır. Onun için şüpheye düşmeyiniz, vergisi
kadar harcayınız. Özlediğin her olay, yakınına gelendir.” YUNUS’um der ki:
“Balığı deryada kim besler, ağacı gün gelince kim süsler? Günümüz
şaşmaz; kışta-yaza, yazda-kışa dönmez. ‘Koşana ayak
uydurayım.’ diyenin, koşması gerekir. Halbuki koşmaya ne hacet. Koşan
bırak koşsun, kul adım-adım gitsin. Koşu ile tez varılmaz. Koşan
çabuk yorulur, bekler durur, tekrar koşar. Adım-adım giden; ne durur, ne
oturur, daha güzel görür, görgüsü ile bilgisini arttırır. Asmaya mendil koydum,
dört ucunu bir tuttum, üzümü içine aldım. ‘Aşımı yerken, üzümü ortak
edeyim.’ dedim. ALLAH’ım aşımın tadını, üzümün tadına denk etmiş. Cümlenin
aşını tatlı versin, üzüm ile tadını bulsun.” dedi YUNUS’um yürüdü.
4 Gerçek olan nedir? YÜCE’nin KENDİSİ’dir.
Dünya, ahiretin gölgesidir. Kaygusuz kalalım, gölgeyi derde koymayalım. Cemiyeti
suçlayan, kendini dışında bilendir. İçinde bilsen, kendini suçlarsın.
ALLAH’a ısmarladık.
LÂİLÂHE
İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH