27 Mayıs 1973

MEVLÂNA’yım ben!

1 ‘HAK!’ dedik geldik, yumuşak yoldan verdik, gönlünüze çiçekler serdik. Olumsuzluk gayretten gelmez, olandan kul sorumlu sayılmaz.

2 OMAR der ki: “Günün yorumu, saysın sorumu. Akana çanak tuttun mu, çukura kumu döktün mü, sorumsuzluk dileyene sorumlusun dedin mi? Kaygıyı silesin, olana gülesin. Dileyen gelsin, dileyen kalsın dersen; sözünün cevabını, özünde bulursun. ‘Al beni.’ diyene, elbet kapı açılır. ‘Sil beni.’ diyene, ‘Danışılır.’ dersen; sözümün alındığını görürsün. Sözün özünü vereyim. ‘Gününü sayacağım, ötesinde kapıyı örteceğim.’ densin. Sayılı günün olayla dönüşeceği görülür.”

3 OSMAN der ki: “Ayyaş olanın soydaşı, sarhoş olur. Suyunu alanın ‘Susuzum.’ dediği görülür mü? Taşın toprağın olmadığı yerde, duvar örülür mü?" (ü: Bana mı dedi?)  EYVALLAH. Niyazın hayır yolunda olsun. Asmayı budamadan, meyvesini alamazsın. Yerimi bilirim dersen, kendini uzak göster. Ararsan kendin değil, arayıcı gönder. Senin uzak olduğunu desin. Alımlı değilim, satımından sözüm yok. ‘Dilediğine desin, dediği yerde kalsın.’ de, sözü bıçak misali kes. Yerden kesilmez, sudan kaçılmaz, söz gümüş ile ödenmez. Diyeceğin sözden, kimse alınmaz. Meraka düşme. ALLAH’ıma emanet olunuz, sordunuz YARDIMCINIZ’ı biliniz, SOMUNCU ile lokmayı paylaşınız. Nimet, niyazında. Şükrünü sonsuz yapasın, her açık kapıya bakasın. ‘Benim yardımcım?’ diyene sözüm, gönlündedir ÖZ’üm. (v’ye mı?) EYVALLAH. Andığı an yoluna gelişim, dilediği an buluşumdur.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH