8 Temmuz 1973

MEVLÂNA’yım ben!

1 Mümin oldukta, hale uydukta, yola koyuldukta danışılan; kaynayan tencereye, kap tutmaya benzer. Nasıl ki kapağına biriken buhar, tane olur dökülür, yerine varmadan serpilir; danışma da ona benzer. Yanılmayın; halden danışma demedim, yoldan dedim. ‘Halim uyar mı, hata olur mu?’ dersin. Amma ‘Yolun eğri mi, doğru mu?’ dersen, yersiz konuşursun. Her meyvenin çakırı burar, amma bekleyeni yormaz. Öyle desek dahi, yanlış dememiş olurduk. Ben sözü sıfatına verdim, özüne değil. ‘CANAN.’ diyene, CAN’ı kan ile karıştırana, ne denir? CAN’a CANAN gerek, CAN’ı kan ile besleyene yol gerek.

2 HAZRETİ OSMAN der ki: “Meylini yukarı doğru ver ki; adım-adım gidesin, her adımı bilesin. Yolun ortası sonu yok, her adım başlangıçtır, her an yeniye bakıştır. Ayyaş kime danışır? Meyhaneciye niye danışsın? Danışacağı önce CAN’ı, sonra kesesidir. Mustarip olan kime danışır? Doktorun olmadığı yerde, elbet ALLAH’ıma. Demek ki umudun bittiği yerde, kul somutlaşır. Buradaki somut anlamı, gerçeği bulmadır. Mümin kul umutsuzluğa düşmeyendir. Hasta da O’nun, usta da. Yapan da O, yıkan da O. Yaktı ise hayra, yıktı ise yine hayradır. Her hayır sevgili kullarına. Beni SEVEN’i, ben nasıl sevmem? Beni YARATAN’a, ben nasıl gönül vermem?

3 “Mendilim dalına, kandilim hanına, gönlüm kullarına olsun.” dedi, YUNUS’um geldi:

4 “Mümin kullarında aramaz, kulunun müzmin halinden şikayetçi olmaz, olsa da yüzüne vurmaz. ‘Adına ömrümü vereyim.’ dedim, TABDUK’a gönül koydum. Çevresine gül takmış, sohbetini her dileyene açmış, gözünden geçmiş, dünyadan göçmüş, adını hala gönüllere yazmış. Gönül ile alana, ‘Yolum ne olsa?..’ diyene sözü açalım. ‘Göze çöp battı.’ derse, ‘Doktoru HAK’tır.’ diyelim.” dedi, YUNUS’um yürüdü.

5 “Manayı, madde ile değişmeyiz; ‘ALLAH ADI’na!’ dedik mi, sözümüzden geçmeyiz; yüze verdik mi, arkaya dönüp kaçmayız.” dedi, HAZRETİ OMAR sözü aldı:

6 “Daldaki elma haldedir. ‘Ne demek?’ denirse, olgunluktadır. Müşaade, YÜCE’nin; uymayan değil, gecenin. Gönüller aydın olsun.” dedi, yürüdü.

7 Göğün altı nerde, üstü nerde? Kul oturdu ise kürede, bilsin ki kainat her attığı adımda, yanılmadan verilen sözümde. Gömlek bedene dar gelirse, gönlünü geniş tut derim. Aşı, nasibim ne olursa olsun severim. Çimene, kainatın halısı diye bakarım. Cümlenize selamet, ALLAH’ıma emanet olasınız.

ALLAH’a ısmarladık.

LAİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH