7 Ağustos 1973

MEVLÂNA’yım ben!

1 Yol CAN’a, AŞK CANAN’a gerekir. Kürekte kum, olaylara gözünü yum. Kuyunun ağzı dar ise, suyunun kıtlığına hükmetme. Nehrin gürlüğünü çok görürsen, hızından deme. Ne kadar hızlı giderse gitsin, varış yazıldığı vakittedir. Talip olduğun madde ise, verilmeyenden şikayetçi olma. Mana ise verilenle öğünme. Ne verilen sana, ne alınan senden. Verildi ise paylaş diye, alındı ise paylaşmadığın için. Tasarruf sahibi sadece O. 

2 Minareye müezzin çıkar, ezan okur; kimin için? Elbet cümleye. Ulema ilmini paylaşmazsa, ulema denir mi? Paylaşırken, ‘Bende olanı vereyim.’ derse, ilimden habersizdir. ‘Bizim olanı açalım, hep bir olup söyleşelim.’ diyen; KUR’AN’a uyandır. YUNUS’um der ki: “Ne ilmi belledim, ne pazar kolladım; ilimde, ÖZ’ümden geleni söyledim. ÖZ’üme VEREN’e uydum; pazarda, elime geleni nasibim diye aldım. ‘Azına kanaat, çoğuna şükretmek gerekir.’ dedim. Kanaat, elbet şükrün ötesindedir. Oymaya el atarız, gönüllere göz atarız, her dileyen eli tutarız. Dünyayı dileyene, bir pula satarız. ‘Dünya senin mi ya YUNUS?’ derseniz; madem kulu için yarattı, elbet benim. Dünyayı dilersin, ‘Sat bana.’ dersin; al derim, dileyene veririm. Kendini bulsun, dünyayı dileyene satsın diye.”

MEVLÂNA’yım!

3 YUNUS’umun sözünde, HAK her zaman ÖZ’ünde, dünyayı sildi gözünde. MEYDAN kulunun, mümin olanın; yolunun gidişine uyalım, niyazı gönülden alalım. Bundan öte yol vardır, yolun gidişi dardır. Yemeni; yolun tozuna hedef olur, kul ayağını korur. Mümin olana; ALLAH’ımın VERGİSİ yoluncadır, bilmeyene halincedir. Her adıma taş gelir, kendi kendine buldurur. MEYDAN’ın özelliği, gelenin güzelliğindendir. Yolun özelliği, ÇAĞIRAN’ın GÜZELLİĞİ’ndendir.

4 HAZRETİ OMAR der ki: “Savaşı sulhu temin için düşün ki, muvaffak olasın.” 

ALLAH’a ısmarladık.

ALLAH’a emanet olunuz.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH