29 Ağustos 1973

MEVLÂNA’yım ben!

1 Oynamadığın kozun elinde kalmaz, vakti gelmeden yerini bulmaz, kainat kulun sözü üzerinde durmaz. Cümlenize selam olsun, her arayan huzuru gönlünde bulsun. ‘Huzuru aramayan var mıdır?’ derseniz; ‘Olaylar, O’ndandır.’ derseniz, huzura sahip olursunuz.

2 Gölgeyi arayan, ağacı gözler; gururu gözleyen, gönlünü kendinden ayırandır. VEREN O, SEREN O, GÖREN O. Gurur kime karşı? Günün hayra açıldığını dilersen; sabah uyandıkta kendini yokla, gönlünü pakla, de ki: ‘Şükür ALLAH’ım; elim, ayağım, gözüm, kulağım SEN’de. Her olayın gelişi madem SEN’den, hayırdır.’ O zaman günün aydın geçer. Kul ne beklerse, onu bulur. Sözüm açık. Hayır bekleyen hayırla, şer bekleyen şerle karşılaşır. Ne var ki şer denen de, kulun yorumudur.

3 Gölün sineği bol olur, mücadele gerekir. Ne var ki; mücadele dahi, yıkıcı değil yapıcı olmalı.

4 Dönüşü düşünen, yolunu kapalı görendir. Duacı olalım, görüşünü açalım. Hiçbir yolcu sadece gidişi düşünmez, dönüşün gayretini arar.

5 “Sözün kısası benden, yolun uzunu senden olsun.” dedi, YUNUS’um geldi:

6 “Çaydan geçen, paçasını kıvırır; gölden geçen, salını devirir; elden medet bekleyen, dizini dövdürür. Kuldan bekleme, dumanı gönlüne ekleme, ‘Şahit bulsam, yoluna koysam.’ diye düşünme. ALLAH’ım görür, her kula layık olanı verir. Yanılmayın. ‘Gördüğüm cezaya layık mıyım?’ demeyin, olayları ceza diye görmeyin. Isındığın ocak, sana ne verir? Anmadığın odunu mu? Yanmayı nasıl dilersin? AŞK’ınla mı, meşkinle mi? ‘Yediğin senin olsun, gördüğün sende kalsın, bana olacağı ver.’ dersen; en başında verdim, gayret değil sabrında keramet vardır. Her geçirdiğin an, sana kardır. Geçen gün sana ne verdi? Sevinçli olaydı, elinde ne kalırdı? ADEM’den gelenden, nasip almadık mı?” YUNUS’um sözü verdi, “HAK’tandır.” dedi, gönlüne el koydu, “Yardımım seninle olsun.” dedi.

7 Güç olan, nefsini dara getirendir. Olaylara gün koyma, geçen günleri sayma. Dumanı onu boğar. Oturduğu iskemlenin bir ayağı kırılır, kendini yerde bulur. Düştüğü dertten, dünyayı unutur. Yollar ne kadar uzun olsa, bitiş değil gidiş olur, bir noktaya varış olur. Senin vardığın nokta, umduğun olur. Zamanını değil, ummanını der ki sana sevinç vereyim. 

8 GÖREN’e havale edelim, VEREN’e ‘SEN’den!’ diye sabır dileyelim. ALLAH’ıma emanet olasınız.

9 Sözümün başında dedim. Huzuru, güne başlarken gönlüne koy. Geleceğin üzüntüsü senin neyine? Bırak onu ALLAH’ım düşünsün. Gölge düşmesin gönlüne. Günün geleni aydın olur.

ALLAH’a ısmarladık

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH