25 Aralık 1973 

MEVLÂNA’yım ben! 

1 Huyun en güzelini, uyanda gördük; gönüllere çiçeklerin, en güzelini serdik; sizlere HAK ADI’na, yazılar verdik. ‘ALLAH’ım.’ dedikte; alanın aldığı bünyesinde kalır, VEREN yardımına gelir, YUVA’nın temelinde, YUVA’ya huzur kalır. Umut yolun gidişinedir. Gidiş umduğun gibi olur, her dileyen YARDIMCI’sını bulur. Yaya gitsen de, yürümeyi yol bilsen; yolun gidişi kolay gelir. Ne var ki gölgeden kaygun olmasın. Yol alan geri dönmez, ateş alev aldı ise sönmez.

2 (Şeriatın bütün olarak hazmedilmesinden sonra mı AŞK başlar?) Şeriat mekteptir, okudukça öğrenirsin. Bedeni eğitir, gönlünü öğütürsün. Ne var ki AŞK, ne kainata sığar, ne şeriata.

3 (Manayı çözmek için anahtar mı lazım, yoksa seziş midir?) Anahtar, her kulun gönlüdür. Manaya kapı aç ki, gönlüne dolsun, çözüm dilendiği gibi yapılsın. Çünkü yazıların çözümü, günden güne değişir, her açanla değişir. Ağacın tarifi, gördüğün taraftandır.

4 (Çözemediğimiz manaları, ULU’muzu çağırdıkta gönlümüze koyar mı?) Çözemediğin, günü gelmediğindendir.

5 (ASHAB’tan bazı zatlar şimdiye kadar gelmedi. Sebebi nedir?) Dünyadan her ayrılan, dünyaya vazifeli gelmez. ULULAR’ın dünyaya yardımcı oluşu, dünyadaki hizmetleriyle değil. Dünyadan gelenlere de hizmetleri gerekir. Gelenin vazifesi dünyaya, gelmeyenin vazifesi dünyadan gelenlere.

6 Dumansız günlerden, gönüller hoşnut olur. El-ele verilir, güneşin vergisine her niyet serilir. Yolumuz açık. ‘Yolun açılsın.’ dendikte, söz sana değil, yolunu sorana verildi. 

7 (Ben de YUVA’ya dahil olacak mıyım?) Olmadın mı? ‘YUVAMIZ açık.’ dedik. 

8 (YUVA’nın duvarlarını taş ile mi yoksa tuğla ile mi örmek daha iyi olur demişiniz. Ben taş ile örülmesini daha doğru buldum. Nedenini söyler misiniz?) Temelini söyledik, elbet taşla örülür. Manada taş, sağlam olandır, kırılsa dahi kuma dönendir. (Kırılganlıkların kaybolması tekrar eski hale dönmesi mi?) Elbet.

9 (... doğru yolu bulması için elimden geleni yapacağım. Sonunda başaramazsam bile gayretimin ne yönde olması gerektiğini söyler misiniz?) ALLAH’ıma havale ettiğin gün, görürsün. ‘Almayı bilenin, bünyesinde kalır.’ dedim ya.

10 (YUNUS EMRE HAZRETLERİ gelse, birkaç söz söylese.)  “YUNUS’um, her an YUVA’da. Alacağını bilsin, bulacağına sevinsin. yuvasında göreceğine inansın. Yuvanı açtıkta, gönlünün dileğini bulacaksın, ULU’nu göreceksin. (ALLAH’ım sizden RAZI olsun.) EYVALLAH. ALLAH’ım cümleden RAZI olsun. (ALLAH’ım mertebelerinizi bin kat arttırsın.) Cümleniz ile BİR olmaktır dileğimiz. Dilek yumuşak yolda görülür, ne var ki YAZI YAZAN’ın ELİ’ndedir.”

11 (Kemâlin en son noktası, AŞK başlayınca mıdır?) Müyesser kulunun vücut bulduğu yerde, sükuna vardığı yerde.

12 (Kor olup tekrar maddeye dönünce mi?) Maddeyi bıraktığı yerde. HAK, sende. Sen HAKK’ı bulduğun zamanda; olmadığını O’ndan bilirsen, vermediğine ‘EYVALLAH.’ dersen; sormadan cevap alırsan.

ALLAH’ıma emanet olunuz. 

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHEMMEDÜR RESULULLAH