|
15 Şubat 1974 MEVLÂNA’yım ben! 1 CAN’dan
aldık, CANAN ile bildik, cümlede bulduk, EYVALLAH dedik. Suyu, yolumuz dedik
aldık, el-ele yürüdük. Suyu bilene yoldur, yol ise haldir. Halin uymazsa, suyun
bilmezse; vereceği nedir? Suya sırtımı dayayayım dersen, tutunamazsın;
gönlünde bulayım dersen, dumanı kendine almazsın. Akan suda çöpe göz atma,
götürür gider. 2 Cümle ile BİR olduk, cümlenizden aldık.
ALLAH’ım RAZI olsun, RAHMETİ’ne kandırsın, AŞKI ile yandırsın.
Beraber dedik, söze başladık. 3 Sorgu günü de beraber gelsin, ayda arayan
güneşte bulsun. Sabah diyenin, günü aydın geçsin. 4 Naz ile nazana sorulur, sorguda sarahat görülür.
Seven sevdiğine nazlanır. Yumuşak yolun, yumuşak kulu olur.
Açılan kapıdan, her nasibi olan görür. Suyun aktığı yer, yosun da bürür.
Kumun çokluğu, taşın yokluğu demek değildir. Umulan zaman,
olumun bilimine gelmez; bilim, umuldukça yürümez. Meyve ermezse yenmez, duvar
örülmedikçe adını almaz. Güç olan, yazılmayanı yapmaya çalışmaktır. Gurbet
denen, gönlünden yoluna attığındır; han, yoluna durak kattığındır.
Aşamazsan yolunu, sorma nedir. Halini, nasibim dersen. Cam, yerini
değil yöreni ayırır. CAN, yöreni değil bedenini dünyada kayırır.
Kama, kulun yerini gösterir. Kimine korkuyu, kuluna üstün durmayı; kimine kalem
açmayı, ağaç yontmayı. Kulun yeri, kullanışındadır. Niyazınız,
ağaç yontmaya olsun. Eylemimiz, sevgide kalsın. Sonsuz demeyelim, noktaya
yaklaşmayalım. ‘Her olayın sonu vardır.’ derseniz, yanlıştır. Her
olayın, sadece doğuşu vardır. Nasıl ki suya taş attıkta, açılan
halelerin bittiği görülmez, sadece başladığı görülür. Onun için,
hürmetimiz her doğanadır. Hummalı oluş, halenin dışına çıkmaya
çalışmadır. 5 “Günün sohbetini açalım.” dedi, YUNUS’um
geldi: 6 “YUNUS’um adım
ile, gönlünüzde yadım ile, bunca yıllık sözüm ile, günde geldim ÖZ’üm ile.
Alanda bilsin, görenden olsun. Elimde salkım ile geldim, her dileyene bir tane
sundum. Ayna desem, uyandan olur; ayma desem, gelenden verir. Gümüş
dileyen, sathında kalır. Damda her kulun bacası tüter, yeter ki bacasız dam
dilenmesin.” dedi, selamladı yürüdü. 7 Günün sohbetini verelim, yazımızı derelim.
ALLAH’a ısmarladık. Verdiğinde bulasınız,
bulduğunuz gibi kalasınız. ALLAH’a
ısmarladık.
|