3 Eylül 1974

MEVLÂNA’yım ben!

1 Yeniye el atan; eskiyi silendir, olayı bölendir. Kayıtsız olmak, sözünden kalmak değildir. ‘Yol bende mi?’ dersen, açılandadır. Gerçeğin görüntüye, gölgesi düşmez. Alıştan verişten, öteye gitmez.

2 Salıncağı sallarsan, ileri-geri gider. Ne var ki, verdiği derdi siler. ‘Ne demek?’ dendi. Olayın oluşu, gününe doğuşudur. Salıncak, doğuştan-batışa, gider-gelir. Mesafe sanılmasın kat edilir. ‘Neden?’ derseniz, salıncağın bağlantısı, yolunu örter. Salıncaktan inilsin ki, yol alınsın.

3 Dönemeyenin, değirmene faydası olmaz. Duramayanın gidişi, yolunu buluşu; güzel midir? Nasıl giderse gitsin, varış yazılan saattedir. Her olay umuttadır. Aynanın olduğu yerde, kulun bulunduğu yerde, görüş genişler. ‘YARDIMCIM.’ dedin ya! Yerine vardın, önünde durdun, ‘Dileğim ALLAH’ım.’ dedin.

4 Almayan gelmez, görmeyen bilmez, merkezde bulmaz. 

5 Kardan ak arama, kordan uzak durma, yola kilim serme. Dara ipi germe, yumağı yoz ile sarma, kolunun yargısına, ayağın ile varma.

6 Sözün gelişi değil, gelenin oluşudur. Cennetin kapısını, sanmayın kapatırlar. Cehennemin alevini, sanmayın örterler. Cennet açılandır, denilene uyulandır, gelen güne bakılandır. 

ALLAH’a ısmarladık

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH