30 Ekim 1974

MEVLÂNA’yım ben!

1 Yeniyi yeniye katma, durumuna yorumu verme, olur-olmaz diye yerme. Olumsuzluk YÜCE’den değildir, kaderin geceden değildir. EYVALLAH dedikçe, en güzeli olur; diyen kul, selameti bulur.

2 ‘Niyeymiş?’ deme, ‘Neredeymiş?’ diye sorma. Ne yuvana yeniyi alırsın, ne de eskiyi verirsin. Atmayan sormaz, ‘Nerdedir?’ demez.

3 Niye neyzenden almazsın? Olmuyor, yumuşak yolunu bulmuyor. Onu mu yer? Niye yiyor? Yeniyi yerine niye koyuyor? Sorulanı verdim.

4 Niye yeniye YUNUS’um vermez? YUNUS iki ağaca ip germez, çorak toprağa tohumu serpmez, postunu görse bile, yününü kırpmaz. Onu mu dert edersin? Yeniyi yol bildiğine, yumuşak yola gönlünü kapadı.

5 OSMAN der ki: “Oluk-oluk su verdik almadı, sevgimiz dedik dolmadı, yolumuz dedik kalmadı. ‘Dert.’ dedi, derde saldı, dert ile doldu. ‘Olmuyor.’ denmesin, olacak. Yenmeyenin yenilmesi, niyete göre tat verir. “Güzel.” de, bekle, “Güzel.” de, gününe ekle. Olmazsa dediğin olacak, yakın yolda bulacak. Oluk-oluk akan suda, kaderine bakan HÜDA. Elbet güzellik var bunda. Damarından akan da, sıfatına bakan da, ocağını yakan da; O’nun elindedir, diyen O’nun dilindendir.”

6 Söze YUNUS’um girdi, gönlünde bahçe gördü, oturdu postu serdi. “Dumanını atalım, közünü dürtelim." dedi. “Geçen günü örtelim. Ben mi versem, sen mi görsen? Eli-elde, dili-gülde, gülü-gönülde bilsen. Çevrenden kopma, ne var ki söze söz katma. ‘YUNUS’umdan.’ de, sözünü yabana atma. ‘Bana gerekmez.’ deyip, çobana satma.” 

MEVLÂNA’yım!

7 ‘Yer mi yerini bilmez, kul mu serini bulmaz, neden kilimi sermez, güzellikleri görmez?’ dersiniz. Güzellikleri görmeyi dilese, ‘Çirkin.’ demekten uzak kalırdı.

8 Sözümüz denildi, el-ele verildi. YUNUS’um ile YUVA’ya geldik. ‘Kazanlar kurulsun, helvalar karılsın, DOST meclisi toplansın.’ dedik, duacı olduk. Altın tabak diledin, tepsi ile geldik, gönülde SÜLEYMAN’ın hazinesini gördük. Dumanın yokluğa gitti, güzellik GÜZEL’e katıldı.

9 ALLAH’ıma emanet olasınız, hoş olan yorumu bulasınız. Nimet odur ki; O’ndan isteyesin, verdiğinde O’nun diye bilesin.

ALLAH’a ısmarladık.

LÂİLÂHE İLLALLAH MUHAMMEDÜR RESULULLAH